Η Άλι Άντερσον ξεχώρισε στον πρόσφατο Μαραθώνιο του Σίδνεϊ, στην Αυστραλία, καταφέρνοντας να τερματίσει σε μόλις 2 ώρες και 59 λεπτά, ωστόσο δεν είναι αυτό το πιο εντυπωσιακό στοιχείο.

Ο χρόνος που ολοκλήρωσε τον Μαραθώνιο είναι μια εντυπωσιακή επίδοση για μη επαγγελματία αθλήτρια, ωστόσο ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι πως η Αμερικανίδα δρομέας ολοκλήρωσε τα 42 χιλιόμετρα ενώ βρισκόταν στην 32η εβδομάδα της εγκυμοσύνης της, δηλαδή στον όγδοο μήνα!

Η Άντερσον είχε δηλώσει συμμετοχή στον αγώνα του Σίδνεϊ πριν ακόμη πληροφορηθεί ότι ήταν έγκυος. Οι διοργανωτές του συγκεκριμένου Μαραθωνίου προβλέπουν ειδική ρύθμιση για τις εγκύους αθλήτριες, δίνοντάς τους τη δυνατότητα, με την προσκόμιση ιατρικής γνωμάτευσης, να μεταφέρουν χωρίς κόστος τη συμμετοχή τους σε μία από τις επόμενες τρεις διοργανώσεις. Παρόλα αυτά, η ίδια εμπιστεύτηκε τους ειδικούς και αφού αξιολόγησε μαζί τους την κατάσταση της υγείας της αποφάσισε να βρεθεί κανονικά στη γραμμή εκκίνησης.

Μάλιστα, ο Μαραθώνιος του Σίδνεϊ δεν ήταν η πρώτη μεγάλη διοργάνωση στην οποία έτρεξε ούσα έγκυος η 29χρονη αφού στις αρχές Απριλίου, είχε λάβει μέρος στον ιστορικό Μαραθώνιο της Βοστώνης, όταν βρισκόταν μόλις στη 13η εβδομάδα της εγκυμοσύνης της. Εκεί κατάφερε να πετύχει κι ατομικό ρεκόρ, τερματίζοντας σε 2 ώρες και 41 λεπτά.

Η θέση των γιατρών για την άσκηση στην εγκυμοσύνη

Το ACOG (Αμερικανικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων) επιτρέπει την άσκηση υψηλής έντασης όπως και το τρέξιμο στο τρίτο τρίμηνο για τις περισσότερες υγιείς εγκυμοσύνες, όμως απαιτεί απαραίτητη προσοχή στην ενυδάτωση, τη διατροφή, την αποφυγή υπερθέρμανσης και απαιτείται επίσης κι ιατρική παρακολούθηση, καθώς η πολύ υψηλή ένταση μπορεί να επηρεάσει τον καρδιακό ρυθμό του εμβρύου.

Οι σωματικές αλλαγές του τρίτου τριμήνου, όπως η αύξηση του βάρους, η μετατόπιση του κέντρου βάρους και η μεγαλύτερη ενεργειακή κατανάλωση, κάνουν το τρέξιμο πιο απαιτητικό και μπορεί να μειώσουν την ταχύτητα χωρίς αυτό να σημαίνει και την απώλεια φυσικής κατάστασης. Στην περίπτωση της Άλι Άντερσον, η διαφορά σχεδόν έξι λεπτών στον τερματισμό μεταξύ της Βοστώνης και του Σίδνεϊ μπορεί να εξηγηθεί από την αύξηση του σωματικού βάρους, τις αλλαγές στη σύσταση του σώματος και όχι απαραίτητα από απώλεια της φυσικής της κατάστασης.

athletiko.gr