Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για μία σχεδόν κλισέ φράση που συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε θέλοντας προφανώς να δώσουμε έμφαση στην σπουδαιότητα της είδησης συν του να κερδίσουμε επιπλέον κλικ. Θεμιτό…

Επίσης αλήθεια είναι πως η περίπτωση του Μαροκινού φορ ήταν τέτοια που οι προσδοκίες - πριν καν τον δούμε - ήταν σε αρκετά ψηλά επίπεδα στο μυαλό των Ομονοιατών.

Η παρουσία του στην ΑΕΛ τα προηγούμενα χρόνια ήταν το step up του ιδίου για να πάρει πολύ μεγαλύτερα συμβόλαια και να πετύχει ακόμα περισσότερα γκολ απ΄όταν φορούσε την φανέλα της ΑΕΛ.

Για πάμε να δούμε λίγο:

ΑΕΛ: 25 σε 59 αγώνες

Φερεντσβάρος: 32 σε 73 αγώνες

Στόουκ: 5 σε 31 αγώνες

Ψιλομπάμ ήταν και για τους Ούγγρους μάλλον η απόκτησή του. Όχι τόσο για τους Άγγλους της Στόουκ.

Τι να πούμε όμως για την Ομόνοια…

Βασικά, ο Ράιαν Μαέ με τα 27 σε 38 αγώνες όντας παίκτης του τριφυλλιού, γείωσε εντελώς την λεγόμενη δημοσιογραφική υπερβολή. Όχι «ΜΠΑΜ», κάτι άλλο. Πιο «ΜΠΑΜ» δεν υπάρχει.

Η αποθέωση άρχισε πολύ νωρίς για τον ίδιο. Από τα πρώτα κιόλας γκολ που πέτυχε. Η απλότητα, η σωστή τοποθέτηση, ο κυνισμός στο σκοράρισμα, το πως με μία - δύο κινήσεις εκτροχιάζει κάθε αμυντικό που προσπαθούσε να τον εμποδίσει. Μέχρι που τελείωσε το πρωτάθλημα και σταμάτησε τα 27 ενώ κανείς μάλλον δεν βρήκε τον τρόπο να τον αντιμετωπίσει εντός και εκτός περιοχής. 

Ο Μαέ, όταν βρήκε ρυθμό, ήταν απλώς μία μηχανή του γκολ. Ένας ποδοσφαιριστής που όταν δεν έβρισκε χώρο εντός περιοχής, είτε τον δημιουργούσε εκτός, είτε μοίραζε ασίστ (13). 

Τα όσα γράφονται στο «Χ» το τελευταίο διάστημα είναι λογικά. Θα ήταν σχεδόν απίθανο να μην βρισκόταν το όνομά του σε διάφορα μεταγραφικά σενάρια. Η Ομόνοια δεδομένα θέλει να τον κρατήσει για τα επόμενα αρκετά χρόνια στο Γέρι βλέποντας πως έχει επιτέλους βρει έναν παίκτη του οποίου μπορεί να βάλει το όνομα ως συνώνυμο πλάι στη λέξη γκολ.