Την περασμένη Κυριακή (19/07), από αυτήν εδώ τη στήλη, γράφαμε για τρία ερωτηματικά και ρίσκα, με τα οποία η ΑΕΚ ξεκινούσε το φετινό ευρωπαϊκό της οδοιπορικό απέναντι στην Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ. Αφορούσαν τη θέση του τερματοφύλακα, του επιτελικού μέσου και του σέντερ φορ, με δεδομένο ότι η ομάδα απέμεινε με έναν μόνο φορ (Μπάγιτς). Και τα τρία επιβεβαιώθηκαν στον αγώνα της περασμένης Πέμπτης.

«Φώναζε» η απουσία ενός δημιουργικού χαφ, που να έχει την κάθετη πάσα και να μπορεί να οργανώσει το παιχνίδι της ομάδας από τον άξονα. Ο Ρέπας, ο οποίος ανέλαβε αυτόν τον ρόλο, ήταν φιλότιμος, είχε κάποιες καλές στιγμές, δεν είναι όμως 10άρι. «Φώναζε», επίσης, η απουσία ενός δεύτερου ικανού καθαρόαιμου φορ, ο οποίος με την είσοδό του στο παιχνίδι θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα της αναμέτρησης. Ο Μπάγιτς δεν ήταν σε καλό βράδυ και από ένα σημείο κι έπειτα έδειχνε καταπονημένος. Υποχρεωτικά, όμως, έβγαλε όλο το 90λεπτο, αφού δεν υπήρχε άλλο 9άρι για να φρεσκάρει τη γραμμή κρούσης.

Όσον αφορά τη θέση του τερματοφύλακα, ο Καμορανέζι έκρινε ότι ο νεοαποκτηθείς Μούφτιτς, ο οποίος -υποτίθεται- αποκτήθηκε για να αντικαταστήσει τον Αλομέροβιτς, δεν ήταν έτοιμος για να υπερασπιστεί τα δίχτυα της ομάδας σε αυτό το καθοριστικό παιχνίδι. Μπορεί ο 24χρονος Βόσνιος πορτιέρο να βγάζει μάτια στο πρωτάθλημα. Σημασία έχει όμως ότι σε ένα κρίσιμο παιχνίδι, όπου κρινόταν σε μεγάλο βαθμό το ευρωπαικό μέλλον της ομάδας, θεωρήθηκε ανέτοιμος κι έμεινε στον πάγκο. Επιστρατεύτηκε ο Ανδρέας Παρασκευά, ο οποίος για πολλούς έχει μερίδιο ευθύνης στο γκολ που δέχθηκε, χωρίς βέβαια να τον κατακρίνουμε. Μακάρι να εξελιχθεί και να μονιμοποιηθεί.

Η ουσία, όμως, είναι ότι ΑΕΚ εμφανίστηκε ανέτοιμη και πλέον καλείται να κάνει την υπέρβαση στη Ρουμανία. Διαφορετικά…