Ήταν το αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς, συνέπειας, ταλέντου και πραγματικής αγωνιστικής αξίας. Σήμερα όμως, γύρω από την Εθνική U19 της Κύπρου, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι του ποδοσφαίρου εκφράζουν σοβαρές απορίες για τα κριτήρια με τα οποία γίνονται οι επιλογές.

Διότι όταν ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται κάθε εβδομάδα σε υψηλό επίπεδο, απέναντι σε άντρες, με σταθερή παρουσία και ουσιαστική προσφορά στις ομάδες τους, μένουν εκτός αποστολών, ενώ άλλοι μοιάζουν να έχουν «μόνιμη θέση» ανεξαρτήτως απόδοσης, τότε εύλογα δημιουργούνται ερωτήματα.

Με ποια ακριβώς αγωνιστικά κριτήρια γίνονται οι κλήσεις;

Υπάρχει πραγματική αξιολόγηση;

Υπάρχει συστηματικό scouting;

Παρακολουθούνται οι ποδοσφαιριστές με συνέπεια ή απλώς ανακυκλώνονται συγκεκριμένα ονόματα και «βολικές επιλογές»;

Η Εθνική ομάδα δεν είναι χώρος εξυπηρετήσεων.

Δεν είναι βιτρίνα ακαδημιών.

Ούτε μηχανισμός δημοσίων σχέσεων για κανέναν προπονητή ή παράγοντα.

Είναι η κορυφαία εκπροσώπηση του κυπριακού ποδοσφαίρου σε επίπεδο νεαρών ηλικιών και οφείλει να λειτουργεί αποκλειστικά με αξιοκρατία και αγωνιστικά κριτήρια.

Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι μόνο οι επιλογές. Είναι το μήνυμα που περνά στα ίδια τα παιδιά. Όταν ένας νεαρός ποδοσφαιριστής βλέπει ότι η σκληρή δουλειά, η απόδοση και η συνέπεια δεν αρκούν για να του δώσουν μια θέση στην Εθνική, τότε τι ακριβώς του λέμε; Ότι το ταλέντο δεν φτάνει; Ότι οι γνωριμίες και οι ισορροπίες μετρούν περισσότερο από την προσπάθεια;

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί το κυπριακό ποδόσφαιρο παραμένει στάσιμο.

Γιατί δυσκολευόμαστε να παράξουμε ποδοσφαιριστές υψηλού επιπέδου.

Γιατί οι μικρές Εθνικές παλεύουν διαρκώς απλώς για να σταθούν αξιοπρεπώς.

Η ευθύνη βαραίνει πρώτα τον ομοσπονδιακό προπονητή. Διότι οι επιλογές του είναι αυτές που καθορίζουν αν η Εθνική λειτουργεί ως ομάδα αξιοκρατίας ή ως κλειστό σύστημα ημετέρων. Και όταν οι αποφάσεις προκαλούν τόσο έντονο προβληματισμό μέσα στους ίδιους τους ποδοσφαιρικούς κύκλους, τότε οι απαντήσεις δεν μπορούν να αποφεύγονται.

Η αλήθεια ίσως ενοχλεί, αλλά πρέπει να λέγεται:

όσο οι επιλογές στις μικρές Εθνικές ομάδες δεν βασίζονται αποκλειστικά στην αγωνιστική εικόνα και την πραγματική αξία, τόσο το κυπριακό ποδόσφαιρο θα συνεχίσει να χάνει γενιές ποδοσφαιριστών πριν καν προλάβουν να εξελιχθούν.

Και στο τέλος, το τίμημα δεν θα το πληρώσουν ούτε οι προπονητές ούτε οι παράγοντες.

Θα το πληρώσει, για ακόμη μία φορά, το ίδιο το κυπριακό ποδόσφαιρο.

Ο Ομοσπονδιακός