Το κριτήριο του κόσμου όταν βγάζει συμπεράσματα για την ομάδα του είναι, ή θα έπρεπε να είναι, πολύ διαφορετικό από αυτό της εκάστοτε διοίκησης. Οι οπαδοί μίας ομάδας δεν παίρνουν αποφάσεις, κρίνουν αν αυτές είναι σωστές και εννοείται δεν έχουν πάντα δίκιο. Το να πει ένας οπαδός μίας ομάδας πως ο «Χ» παίκτης δεν κάνει απλώς διότι έκανε ένα κακό παιχνίδι, δεν σημαίνει ότι είναι και σωστός. Αυτός που το κάνει, αντιλαμβάνεται πολύ διαφορετικά τα πράγματα και για τον ίδιο, οι λέξεις ψυχραιμία και υπομονή, είναι τόσο άγνωστες, όσο είναι για όλους εμάς, ένα χωριό νοτιοδυτικά της Κίνας και τι ήθη και έθιμα έχουν οι κατοίκοί του, τους τελευταίους αιώνες.

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως, οι απόψεις του κόσμου είναι πολλές. Και χωράνε όλες, δυστυχώς ή ευτυχώς στη δημόσια σφαίρα, λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και του απύθμενου χώρου τους. Είναι σαν ένα είδος ψυχοθεραπείας (λανθασμένο βεβαίως) που ακολουθούν οι οπαδοί των ομάδων, συζητώντας μεταξύ τους σε διάφορα γκρουπ και σε μία προσπάθεια να νιώσουν καλύτερα. Τόσο απλό.

Όσες χιλιάδες όμως κι αν είναι αυτές οι απόψεις, δεν σημαίνει πως είναι ορθές. Και οι ομάδες μας, δεν πρέπει να τις χρησιμοποιούν για να δικαιολογήσουν τις δικές τους αποφάσεις. Και εννοείται δεν πρέπει να έχουν ως στόχο το να απαντήσουν ή να διαψεύσουν τον οποιονδήποτε έχει κάτι άλλο να πει. Εάν πιστεύουν ότι χρειάζεται υπομονή, τότε θα πρέπει να έχουν υπομονή. Εάν θεωρούν ότι τελικά ο «Χ»... κάνει, τότε πρέπει να το στηρίξουν ως το τέλος.

Κατά τα άλλα και επειδή το καλοκαίρι είναι πολύ hot φέτος, ας είμαστε πιο ψύχραιμοι, για να απολαύσουμε λίγες μέρες δροσιάς σε κάποια παραλία που έχει ή μας άφησαν χώρο να στήσουμε τις ομπρέλες μας, εμείς που είμαστε πιο old school παραθεριστές.