Η κατάκτηση του πρωταθλήματος από την Ομόνοια, έπειτα από πέντε χρόνια, δεν μπορεί να μην αποτελεί άλλη μια επιτυχία του Σταύρου Παπασταύρου. Ο διοικητικός ηγέτης των πρασίνων βρίσκεται οκτώ χρόνια (!) στο τιμόνι του «τριφυλλιού», κατά τη διάρκεια των οποίων άκουσε τα εξ αμάξης.

«Τσιγγούνης», «δεν ενδιαφέρεται», «λείπει και δεν γνωρίζει», «εμπιστεύεται λάθος ανθρώπους» και πάει λέγοντας. Ήρθε στην Κύπρο σαν από μηχανής Θεός για την οικογένεια των πρασίνων, όμως τα καλοκαίρια -κυρίως- βρίσκεται στο προσκήνιο. Ειδικά, αν η ομάδα της πρωτεύουσας μείνει μακριά από τρόπαια ή επιτυχίες. Αλήθεια όμως, πότε συνέβη κάτι τέτοιο;

Ο απολογισμός της Ομόνοιας με τον Παπασταύρου λέει τα εξής: Μια πρωτιά, δύο πρωταθλήματα, δύο κύπελλα και διαδοχικές ευρωπαϊκές επιτυχίες. Από το καλοκαίρι του 2020 δίνει κάθε σεζόν το παρών της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση (ομίλους ή αν προτιμάτε League Phase).

Και εδώ είναι που προκύπτει το ερώτημα: Τελικά ήρθε στην Κύπρο για το… αγροτικό του ή για να πετύχει; Μάλλον το δεύτερο. Σαφώς ο κόσμος του «τριφυλλιού» περιμένει κάθε χρόνο την κατάκτηση του πρώτου εγχώριου τίτλου, όμως όπως συμβαίνει… παγκόσμια, δεν παίζει μόνο!

Ο Παπασταύρου δεν δίστασε να… κόψει κεφάλια όταν έπρεπε, να αναλάβει την ευθύνη και με «αδίστακτη» ψυχραιμία να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Άλλωστε, ποιος βάζει τα λεφτά του κάπου χωρίς να θέλει να βλέπει αντίκτυπο;

Παράλληλα δε με την ανέγερση ιδιόκτητου γηπέδου που βρίσκεται στα σκαριά, πλέον δεν μπορεί σχεδόν… κανείς να του χρεώσει πως δεν κάνει το καλύτερο δυνατό για την Ομόνοια.