Ξημέρωσε μια βαριά, ασήκωτη ημέρα για τον ΠΑΟΚ και είναι εξαιρετικά δύσκολο να βάλεις τις σκέψεις σε μία σειρά. Πριν από περίπου δύο μήνες, θα έμοιαζε με ένα ηχηρό χαστούκι, από εκείνα που δεν τα περιμένεις, που σε βρίσκουν απροετοίμαστο και σε ταρακουνούν. Από τα μέσα Φεβρουαρίου όμως, η εικόνα είχε ήδη αρχίσει να θολώνει. Ο ΠΑΟΚ έχανε σταδιακά τη δύναμή του και όσο τα αποτελέσματα κρατούσαν μια ισορροπία, υπήρχε η ελπίδα πως θα ήταν μια προσωρινή κάμψη. Πως θα επανεμφανιστεί η κανονική του εκδοχή, πως οι επιστροφές θα αλλάξουν την κατάσταση. Ήταν μια πίστη που μπορούσες να τη στηρίξεις ή, αν το δεις πιο σκληρά, μια αυταπάτη που η ίδια η ομάδα είχε καλλιεργήσει στο παρελθόν.

Απέναντι στον ΟΦΗ, ο ΠΑΟΚ μπήκε ως φαβορί, αλλά και με ένα βάρος που φαινόταν σε κάθε του κίνηση. Την ανάγκη να αποδείξει ότι μπορεί, ότι πρέπει, ότι χρωστάει  αν μη τι άλλο έναν τίτλο σε μια «μαύρη» χρονιά. Το Κύπελλο ήταν υποχρέωση. Τελεία και παύλα.

Για περίπου είκοσι λεπτά, έδειξε να βρίσκει ρυθμό. Το γρήγορο γκολ έμοιαζε να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Κι όμως, λειτούργησε αντίστροφα. Δεν απελευθέρωσε την ομάδα, την εγκλώβισε. Η νευρικότητα δεν έφυγε ποτέ, αντιθέτως μεγάλωσε, οδηγώντας σε λάθη και τελικά σε ένα πλήρες black out, με την ισοφάριση του Φούντα. Από εκείνο το σημείο και μετά, ήταν λες και έβλεπες μια ομάδα φοβική. Χωρίς αυτοπεποίθηση, χωρίς καθαρό μυαλό, χωρίς πειστικότητα. Ο ΠΑΟΚ επιχείρησε να αντιδράσει σπασμωδικά, με σουτ χωρίς προϋποθέσεις και ενέργειες χωρίς συνοχή και δεν έπειθε ουσιαστικά. Αντίθετα, ο ΟΦΗ ήταν εκείνος που άγγιξε πιο κοντά το δεύτερο γκολ, με τον Φούντα να σημαδεύει το δοκάρι και να επιβεβαιώνει ότι πολύ σκληρά θα «πεθάνουν».

Κι ας προηγήθηκε η ανάπαυλα του ημιχρόνου, οι Κρητικοί ήταν αυτοί που φρόντισαν να ζορίσουν και πάλι τον ΠΑΟΚ που «έφαγε» μία ακόμη μετάβαση για την απόλυτη ανατροπή και το 2-1. Μέχρι το 51΄, ο ΟΦΗ είχε τρεις μεγάλες στιγμές στο ματς όλες κι όλες, οι δύο «έγραψαν» και η άλλη σταμάτησε στο δοκάρι. Για έναν τόσο εύθραυστο ΠΑΟΚ, η τροπή που πήρε το παιχνίδι έμοιαζε με... καταστροφή. Οι αλλαγές του έδωσαν μεγαλύτερη ισορροπία και τις απαντήσεις για το αν και κατά πόσο οι επιστροφές που περίμενε όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν σε θέση να τον βοηθήσουν.

Για 45 λεπτά αγώνα ο ΠΑΟΚ κυνηγούσε να προλάβει, να μείνει ζωντανός, να κάνει το μίνιμουμ. Έβγαλε μία... ορμή απέναντι σε έναν ΟΦΗ που έκανε ό,τι μπορούσε για να φρενάρει το ρυθμό, να παγώσει το χρόνο, να παίξει με το μυαλό του αντιπάλου (σ.σ. και το έκανε αποτελεσματικά). Εν τέλει η ευκαιρία δόθηκε στον Δικέφαλο στο 97', στέλνοντας το ματς στην παράταση. Εκεί, όμως, όλα κρίθηκαν με τον πιο σκληρό τρόπο. Ένα αχρείαστο κόρνερ, ένα εύστοχο πέναλτι και το παιχνίδι πήρε οριστικά τον δρόμο του, αφήνοντας τον ΠΑΟΚ χωρίς επιστροφή και με ό,τι άξιζε να πάρει. Game over. 

Η χρονιά για τον ΠΑΟΚ έχει ήδη «κλειδώσει» ως προς τα βασικά της συμπεράσματα. Η διαφορά από την κορυφή και η απώλεια του Κυπέλλου διαμορφώνουν το πλαίσιο της αποτίμησης και ταυτόχρονα δείχνουν ξεκάθαρα τις ανάγκες της επόμενης ημέρας. Αυτά, όμως, αφορούν όσους παίρνουν τις αποφάσεις. Μέσα στο γήπεδο, το ταμείο δεν έχει κλείσει ακόμη. Υπάρχουν τέσσερα παιχνίδια playoffs που πρέπει να παιχτούν και να διαχειριστούν με σοβαρότητα. Το εύκολο σενάριο είναι να «παρασυρθεί» και να χαθεί η ομάδα από την απογοήτευση και να μπει σε μια διαδικασία αγγαρείας. Και όλα αυτά τη στιγμή που όλα όσα κρατούσαν τον ΠΑΟΚ «ζωντανό» αρχίζουν να εξαντλούνται επικίνδυνα...

Μετά το παιχνίδι πρωταθλήματος στο Βόλο, υπήρχε η προοπτική των playoffs, έστω και από μειονεκτική θέση. Στη συνέχεια, ήρθαν τα διαδοχικά ντέρμπι με Παναθηναϊκό και ΑΕΚ, ενώ μετά το δεύτερο ματς με την Ένωση, ο μεγάλος στόχος ήταν ο τελικός του Κυπέλλου. Σταδιακά, όμως, αυτά τα «σημεία αναφοράς» άρχισαν να σβήνουν, αφήνοντας πλέον την ομάδα μπροστά σε μια πιο σκληρή, γυμνή πραγματικότητα, αυτή της διαχείρισης του φινάλε της σεζόν άδειος. Ψυχολογικά και αγωνιστικά. 

ΥΓ. Ο ΠΑΟΚ, η ομάδα, είναι η αντανάκλαση του προπονητή του. Οι εικόνες από τον Ραζβάν Λουτσέσκου, μετά το τέλος του αγώνα, είναι ενδεικτικές της ψυχοσύνθεσης ενός συνόλου και ενός οργανισμού σήμερα...

SDNA.gr