Είναι πραγματικά κρίμα για την ιστορική ομάδα της Ένωσης Νέων Παραλιμνίου να παρουσιάζει αυτό το αγωνιστικό χάλι το τελευταίο διάστημα. Είναι ήδη καταδικασμένη σε υποβιβασμό, έχει υψώσει λευκή σημαία με αρνητικό ρεκόρ συγκομιδής βαθμών και στα πλείστα παιχνίδια της γίνεται έρμαιο των αντιπάλων της. Επί της ουσίας, οι παίκτες που απέμειναν κάνουν «αγγαρεία», περιμένοντας πώς και πώς να τελειώσει το «μαρτύριό» τους.

Μιλάμε για μια ομάδα που ήταν πανίσχυρη τις δεκαετίες του 1970  και 1980, με τέσσερις παρουσίες σε τελικούς κυπέλλου και με οκτώ παρουσίες στην ημιτελική φάση του θεσμού. Η ΕΝΠ είχε διαχρονική παρουσία στην Α' Κατηγορία του κυπριακού ποδοσφαίρου, από το μακρινό 1970 μέχρι και τις τελευταίες δεκαετίες, όταν οι μεγάλοι προϋπολογισμοί και το χρήμα άρχισαν να «κάνουν παιχνίδι» στο κυπριακό ποδόσφαιρο.

Το Παραλίμνι είναι αναμφισβήτητα από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρομάνες της Κύπρου, αφού κατά καιρούς ανέδειξε σπουδαίους ποδοσφαιριστές, κάποιοι εκ των οποίων έκαναν καριέρα σε μεγάλους συλλόγους της Ελλάδας (Κούδας, Μιχάλης Κωνσταντίνου). Είναι να απορεί κανείς, πώς μία ομάδα που αντιπροσωπεύει μια ολόκληρη περιοχή, Παραλιμνίου-Πρωταρά, η οποία θεωρείται από τις πιο αναπτυσσόμενες στην Κύπρο κι ένας από τους πιο ελκυστικούς τουριστικούς προορισμούς στη Μεσόγειο, να μην μπορεί να σταθεροποιηθεί στην Α' Κατηγορία.

Τόσοι ξενοδόχοι, τόσοι επιχειρηματίες και δυνατοί οικονομικά παράγοντες που κατάγονται ή δραστηριοποιούνται στην περιοχή του Πρωταρά, γιατί δεν μπορούν να ενώσουν δυνάμεις για να δημιουργήσουν ένα δυνατό διοικητικό συμβούλιο, έτσι ώστε να μπορέσουν να μονιμοποιήσουν την Ένωση στα μεγάλα σαλόνια;

Δυστυχώς, την έχουν αφήσει μόνη της... Είναι κρίμα αυτή η ομάδα να συνεχίσει να αποτελεί κάθε χρόνο ασανσέρ μεταξύ Α' και Β' Κατηγορίας. Ο κόσμος απογοητεύεται και απομακρύνεται, ενώ οι νεαροί σε ηλικία προτιμούν πλέον να υποστηρίζουν άλλες ομάδες.