Η Φλίντγουντ μέσα σε ένα βράδυ, από άσημη έγινε διάσημη. Η πρόκρισή της στα πέναλτι σε βάρος της Άρσεναλ, στο ένα από τα δύο κύπελλα που γίνονται στην Αγγλία, ήρθε να μας υπενθυμίσει πως τα όνειρα δεν απαγορεύονται στο ποδόσφαιρο. Μία ομάδα των μικρών κατηγοριών να υποδέχεται και να αποκλείει την πρωταθλήτρια Αγγλίας. Γιατί πολύ απλά, έτσι όπως διαξάγεται ο εν λόγω θεσμός, όλα μπορούν να γίνουν.

Εμείς εδώ στην Κύπρο χωρίζουμε το κύπελλο σε δύο. Δηλαλή, άλλο έχουν η Α' και η Β' Κατηγορία κι άλλο η Γ' με την Επίλεκτη. Και εκτός των άλλων, ούτε υπάρχει υποχρέωση συμμετοχής με αποτέλεσμα να είναι... κουτσουρεμένες οι διοργανώσεις.

Κάποιες ομάδες λόγω κάποιων κριτηρίων δεν συμμετέχουν στην α' φάση ενώ άλλες περνούν ως «τυχερές». Οι «σαλονάτες» κληρώνονται με αυτές της Β' Κατηγορίας και ουσιαστικά είναι δομημένο με τέτοιο τρόπο που ευνοεί τους «μεγάλους». Έτσι λοιπόν όπως γίνεται το δικό μας κύπελλο, δεν θα έχουμε ποτέ... Φλίντγουντ. Δηλαδή έναν σύλλογο που θα κάνει το μεγάλο μπαμ και θα γίνει σημείο αναφοράς.

Άλλαξε κάπως ο τρόπος πριν κάποια χρόνια, με νοκ άουτ ματς μέχρι τα ημιτελικά, όμως από τη στιγμή που οι μικρές ομάδες λένε «αντίο» και μένουν 1-2 και αυτές γιατί ήταν «τυχερές» στην κλήρωση, δεν μπορούμε να... ονειρευόμαστε. 

Ας επιστρέψουμε έστω για μία χρονιά στο παρελθόν, όπου το μεγαθήριο ταξίδευε σε κανένα χωριουδάκι. Και γινότανε χαμός. Είναι χλομό, το ξέρω, αλλά ας αποτελέσει η Φλίντγουντ το παράδειγμα της αλλαγής.