Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μερικοί δεν καταλαβαίνουν την έκταση του προβλήματος για την προγραμματισμένη διοργάνωση του «Lefkosa Camp» από την Μπαρτσελόνα στα κατεχόμενα.

Το να διαφωνούμε με την πραγματοποίηση του εν λόγω τουρνουά, δεν σημαίνει ούτε ότι γυρίζουμε την πλάτη στα μικρά παιδιά, ούτε ότι δεν θέλουμε να έχουμε φιλικές σχέσεις με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας.

Ωστόσο, όταν τέτοια γεγονότα παίρνουν επίσημη μορφή και ειδικά όταν διοργανωτής είναι ένας τεράστιος σύλλογος, ο οποίος κάνει λόγο για τουρνουά στη «Βόρεια Κύπρο», το θέμα παίρνει άλλες διαστάσεις και επικίνδυνη τροπή. Γι’ αυτόν τον λόγο, όχι μόνο η ΚΟΠ, αλλά και η ίδια η Κυπριακή Κυβέρνηση πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την ακύρωση του καμπ.

Τέτοιες ενέργειες συμβάλλουν στη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής και της κατοχής και στην κανονικοποίηση του παράνομου μορφώματος. Είναι αυτή η επιδίωξη άλλωστε της Τουρκίας και των εγκάθετών της στα κατεχόμενα.

O ηγέτης των Τουρκοκυπρίων Τουφάν Έρχιουρμαν, θέλοντας να επιχειρηματολογήσει υπέρ της διεξαγωγής του καμπ, δήλωσε, ανάμεσα σε άλλα, ότι ως νομικός η άποψή του είναι ότι «η συμμετοχή νέων, καλλιτεχνών ή συλλόγων από άλλες χώρες σε οποιαδήποτε διοργάνωση πραγματοποιείται στη χώρα μας δεν σημαίνει ότι οι χώρες αυτές αναγνωρίζουν την ΤΔΒΚ. Όπως ακριβώς η συμμετοχή Ελληνοκύπριων νέων σε οποιαδήποτε διοργάνωση πραγματοποιείται στην Τουρκία δεν σημαίνει ότι η Τουρκία αναγνωρίζει την Ελληνοκυπριακή Διοίκηση της Νότιας Κύπρου».

Κάπου έχασε την μπάλα ο Τουρκοκύπριος ηγέτης. Ξέχασε να μας πει ότι μόνο η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία ως το νόμιμο κράτος στην Κύπρο. Άλλωστε η συμμετοχή Ελληνοκυπρίων σε επίσημες διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις στην Τουρκία είναι απόδειξη ότι ένα και μόνο διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος υπάρχει στην Κύπρο.

Κανείς, λοιπόν, δεν θέλει τα παιδιά στα κατεχόμενα να είναι εγκλωβισμένα και απομονωμένα. Όμως, η οποιαδήποτε επίσημη διοργάνωση στην Κύπρο, πρέπει να έχει ως επίσημη σφραγίδα είτε την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, είτε άλλου επίσημου και νόμιμου φορέα της Δημοκρατίας.

«Ως άνθρωπος, δεν μπορώ επίσης να αποδεχθώ ότι η λύπη που θα βιώσει ένας Τουρκοκύπριος νέος για τον ίδιο λόγο θα μετατραπεί σε χαρά για οποιονδήποτε Ελληνοκύπριο», λέει, επίσης, ο Ερχιουμάν. Όχι κύριε Ερχιουμάν, κανένας δεν χαίρεται. Όμως, είναι στο χέρι σας, μέσα από σωστές διαδικασίες να βγάλετε τα μικρά παιδιά από την απομόνωση. Και η σωστή οδός είναι μόνο μέσω της Κυπριακής Δημοκρατίας.