Ο Λουτσέσκου αποκάλυψε την πιο δύσκολη στιγμή της καριέρας του: «Γύρισα και είδα τον πατέρα μου με το κεφάλι σκυμμένο»
ΓΗΠΕΔΟ
Δημοσιευτηκε:
Ο Ραζβάν Λουτσέσκου σε πρόσφατη συνέντευξη του αποκάλυψε την πιο δύσκολη στιγμή της καριέρας του, όταν τέθηκε για πρώτη φορά αντιμέτωπος με τον πατέρα του.
Ο Ραζβάν Λουτσέσκου παραχώρησε μία μακροσκελής συνέντευξη στο ρουμάνικο «Prima Sport», όπου μίλησε, εκτός των άλλων και για τον πατέρα του, Μιρτσέα Λουτσέσκου, ο οποίος «έφυγε» από τη ζωή στις 7 Απρίλιου σε ηλικία 80 ετών.
Στο πλαίσιο της συζήτησης αυτής, ο Ρουμανός αναφέρθηκε και στην πιο δύσκολη στιγμή της καριέρας του, όταν ως προπονητής της Ραπίντ Βουκουρεστίου έπρεπε να αναμετρηθεί στο Europa League με τη Σαχτάρ Ντόνετσκ, στον πάγκο της οποίας βρισκόταν ο πατέρας του.
Ο τεχνικός του ΠΑΟΚ, εξομολογήθηκε πως παρά το γεγονός ότι κατάφερε να επικρατήσει του πατέρα του, η νίκη αυτή του άφησε μία «γλυκόπικρη» γεύση, καθώς ένιωσε άσχημα που πανηγύρισε το τέρμα της ομάδας του μπροστά στον πατέρα του.
Τέλος, παραδέχθηκε πως στον ίδιο αγώνα, ο αείμνηστος Μιρτσέα Λουτσέσκου, ξέσπασε άσχημα τη στιγμή που ο παρατηρητής του ματς έκανε λόγο για μια πιθανή συνεννόηση μεταξύ των δύο ομάδων.
Αναλυτικά τα όσα δήλωσε ο Ραζβάν Λουτσέσκου
«Τότε ήταν πολύ δύσκολα. Ήμουν πολύ ψυχρός, πήγα σε αυτούς, στο σπίτι τους, στο Ντόνετσκ, για να τους αναλύσω στο ματς με τη Ντιναμό Κιέβου. Και είπα στους παίκτες ότι ένα μόνο πράγμα έχουν να κάνουν: να είναι πολύ επιθετικοί, να ακούνε ό,τι τους λέω και να είναι πολύ επιθετικοί. Μετά το γκολ, σκόραρε ο Μάλντα, πετάχτηκα όρθιος, αλλά ήταν φυσιολογικό, ήταν η ικανοποίηση ότι προκρινόμαστε. Μέσα σε εκείνη τη χαρά, γύρισα και τον είδα με το κεφάλι σκυμμένο κάτω. Συνειδητοποίησα ότι πανηγύριζα για πρώτη φορά μια δική του ήττα. Ένιωσα άβολα, άρχισα να κλαίω, έφυγα για τα αποδυτήρια. Ήταν τρομερό.
Μας κάλεσαν οι παρατηρητές της UEFA. Ήμουν εγώ, ήταν ο πατέρας μου, ήταν ο Ζότα ως εκπρόσωπος της Ραπίντ και κάποιος από τη Σαχτάρ. Μας είπαν ότι είχαν παιχτεί πολλά στοιχήματα στην ισοπαλία. Και τότε ο πατέρας μου εξερράγη: "Πώς τολμάς να λες κάτι τέτοιο;". Θυμάμαι ότι τον είχα πάρει τηλέφωνο μία μέρα πριν, στην προπόνηση, γιατί μας είχαν δώσει μόνο μισό γήπεδο για να προπονηθούμε. "Πώς είναι δυνατόν;". Και τον πήρα τηλέφωνο. Και για εκείνον ήταν εξαιρετικά δύσκολο να προετοιμάσει το παιχνίδι».
gazzetta.gr
