Οι κορυφαίες εθνικές ομάδες που δεν κατάφεραν να κατακτήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, οι άλλες τρεις της ημιτελικής τετράδας εκτός της Ισπανίας (Γαλλία, Αγγλία, Αργεντινή) και μαζί τους η Βραζιλία, η Πορτογαλία, η Ολλανδία έφυγαν αναζητώντας ένα σχέδιο για να κερδίσουν μελλοντικές διοργανώσεις. Μαζί τους και η Ιταλία που απουσίαζε.

Αναζητώντας... πρότυπα, έμπνευση για τη νέα διαδρομή με στόχο την κορυφή, η Ισπανία, πρωταθλήτρια Ευρώπης και κόσμου ξανά, στέκεται απεναντί τους και τους κοιτάζει... προκλητικά.

Σίγουρα δεν υπάρχει ένα μέγεθος για όλους στο διεθνές ποδόσφαιρο, και βέβαια υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι για να δημιουργήσει κάποιος μια ανίκητη ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά η ισπανική φόρμουλα, αποφασιστική και σαφής έχει γίνει το χρυσό πρότυπο, αναφέρει χαρακτηριστικά σε ανάλυσή του το «The Athletic».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα... δημιουργίας προτύπων, έμπνευσης, πρόκλησης ο μέσος Φαμπιάν Ρουίθ. Ο τελικός της Κυριακής ήταν η 50ή συμμετοχή του για την Ισπανία και δεν έχει γευτεί την ήττα ούτε μία φορά. Τόσο τεράστιο ήταν το έργο. Είναι η συνέπεια που χαρίζει σε μια χώρα μεγάλα τρόπαια.

Μπορεί στο διάστημα ανάμεσα στον τίτλο της Νότιας Αφρικής το 2010 και σε εκείνον στο Νιου Τζέρσεϊ πριν λίγες ημέρες, να μεσολάβησαν 16 χρόνια και μέτριες προσπάθειες ανάκτησης. Όμως δίχως άλλο η πλήρης ιστορία της πορείας αυτής της ομάδας προς το τρόπαιο στη Βόρεια Αμερική περιέχει μαθήματα για όλους, με μεγαλύτερο την αξία της συνέχειας.

Η επιρροή του Λουίς ντε λα Φουέντε, πηγαίνει πιο μακριά από τα δύο κορυφαία τρόπαια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Ρόδρι και ο Μίκελ Μερίνο έπαιξαν γι' αυτόν σε μια ομάδα που κατέκτησε το Euro Under-19 το 2015. Οι, Ντάνι Όλμο, Ουνάι Σιμόν και Μίκελ Ογιαρθαμπάλ ήταν μαζί του όταν η Ισπανία κυριάρχησε στην ομάδα Under-21 τέσσερα χρόνια αργότερα. Ο Λουίς ντε λα Φουέντε συνεργάστηκε προηγουμένως με τους Μαρκ Κουκουρέγια και Πέδρι, οπότε γνωρίζονται πολύ καλά. Η διαχείριση των ανθρώπων είναι ένα από τα βασικά δυνατά σημεία του Ισπανού ομοσπονδιακού προπονητή.

Το τατουάζ με το πρόσωπο του Ντε λα Φουέντε που υποσχέθηκε να κάνει ο Κουκουρέγια αν η Ισπανία κέρδιζε το Παγκόσμιο Κύπελλο, λέει πολλά για τη σχέση μεταξύ ομάδας και προπονητή.

Είναι πραγματικά δύσκολο να τον φανταστεί κανείς να φωνάζει. Φαίνεται περισσότερο σαν ένας στοχαστής και αισιόδοξος που λέει τα σωστά πράγματα στις σωστές στιγμές και η αποδοχή γύρω του είναι απόλυτη. Πήρε τον Μερίνο στο Παγκόσμιο Κύπελλο παρά το κάταγμα στο δεξί πόδι που άφησε τον σταρ της Άρσεναλ εκτός για το μεγαλύτερο μέρος του δεύτερου μισού της σεζόν της Premier League. Πήρε τον Λαμίν Γιαμάλ, αλλά δεν έκανε το τουρνουά μόνο για αυτόν.

Είχε τρεις ποιοτικούς τερματοφύλακες, αλλά το διόρθωσε δίνοντας τα γάντια στον Σιμόν. Και δικαιώθηκε, δείχνοντας να μετατρέπει τα πάντα σε... χρυσό και χωρίς τίποτα να είναι τυχαίο.

ΑΠΕ - ΜΠΕ