Ως εκπαιδευτής προπονητών της ΦΙΦΑ, ο Στιβ Κωνσταντινίδης δεν θα μπορούσε να μην ρωτηθεί στη συνέντευξή του στο «Γήπεδο» (διαβάστε την ΕΔΩ ολόκληρη) για τη συνήθεια των κυπριακών ομάδων να αλλάζουν συχνά προπονητές. Ιδού η ερώτηση και η απάντησή του:

Κάθε χρόνο βλέπουμε τις περισσότερες κυπριακές ομάδες να προχωρούν σε μία ή και περισσότερες αλλαγές προπονητών. Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που προκύπτει για μια ομάδα με τη συχνή αλλαγή προπονητών;

«Lovely question! Όταν αποφασίζεις να αλλάξεις τον προπονητή, πρέπει να ξέρεις δύο - τρία πράγματα! Για παράδειγμα, γνωρίζει ο νέος προπονητής τι είδους ομάδα θα αναλάβει και τι θα βρει μπροστά του; Γνωρίζει η ομάδα τι σύστημα παίζει ο νέος προπονητής και αν οι παίκτες που θα βρει μπορούν να εφαρμόσουν το σύστημά του; Μια διοίκηση διώχνει τον προπονητή και φέρνει έναν προπονητή για να βελτιωθεί η ομάδα, όμως, έχει κοιτάξει την ιστορία του; Τι έκανε στις προηγούμενες ομάδες; Αν δεν κοίταξες αυτά τα πράγματα, αμέσως έχεις πρόβλημα. Αν ο νέος προπονητής αγωνίζεται με το 4-4-2, ενώ τα προηγούμενα 15 παιχνίδια η ομάδα έπαιζε με το 4-3-3, τι γίνεται; Έχεις τους παίκτες να παίξεις το 4-4-2; Το να αλλάζεις δύο τρεις προπονητές σημαίνει αλλάζεις δύο - τρία διαφορετικά συστήματα και δύο - τρεις διαφορετικές φιλοσοφίες. Κάποιοι από αυτούς τους παίκτες δεν ταιριάζουν, ούτε στη φιλοσοφία, ούτε στο σύστημα. Άρα γιατί φέρνεις αυτό τον προπονητή; Διαθέτει την προσωπικότητα; Είναι winner; Μια ομάδα στην Κύπρο κέρδισε το πρωτάθλημα και μέσα σε 3-4 χρόνια άλλαξε 60 ποδοσφαιριστές και δέκα προπονητές! Μα τι κάνεις ρε γ@@@@@!».