Φυσιολογική εξέλιξη μπορεί να θεωρηθεί η απόφαση της διοίκησης της Πάφου να λύσει τη συνεργασία της με τον Άλμπερτ Θελάδες.

Πρόκειται για έναν προπονητή που δεν έδειξε σε κανένα σημείο της παρουσίας του στον πάγκο της ομάδας ότι μπορεί να τη σταθεροποιήσει σε ψηλό επίπεδο και ούτε τα συνεχόμενα τελευταία αποτελέσματα αποτέλεσαν μια... «κοιλιά» καθώς τα στραβά ήταν ο κανόνας σε όλη τη (σύντομη) θητεία του και οι επιτυχίες ήταν οι εξαιρέσεις.

Οι τρεις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια στον θεσμό του κυπέλλου (σε ένα ματς με τον Διγενή και δύο με την ΑΕΛ) οδήγησαν μεν στον τελικό και δίδουν στην Πάφο την ευκαιρία να κατακτήσει τρόπαιο, όμως δεν ήταν δυνατές να αντιστρέψουν το κλίμα.

Είναι ενδεικτικό ότι στο πρωτάθλημα η Πάφος κατέγραψε με τον Θελάδες μόνο πέντε νίκες σε 16 αναμετρήσεις, έχοντας έτσι ποσοστό επιτυχίας μόλις 31%. Ο Ισπανός ξεκίνησε μεν με τρίποντο (εντός με Ομόνοια Αραδίππου), ακολούθησαν όμως τρεις σερί ήττες (από Ολυμπιακό, ΑΕΚ και Πάφο) και μια ασταθής πορεία, με αποτέλεσμα να πανηγυρίσει κολλητές νίκες μόνο στα δύο τελευταία ματς της πρώτης φάσης με ΕΝΥ Ύψωνα και Ακριτα. Αποκορύφωμα, τα αποτελέσματα της ομάδας στα πλέι οφ, όπου μετράει πέντε αγώνες χωρίς τρίποντο.

Τα πιο πάνω είχαν αποτέλεσμα, η Πάφος, η οποία με την άφιξη του Θελάδες ήταν στο -5 από την κορυφή με δύο αγώνες λιγότερους, να κατρακυλήσει στο -19 από την πρώτη θέση!

Σε συνδυασμό με την εικόνα που εξέπεμπε η ομάδα σε όλο αυτό το διάστημα και η οποία δεν έπειτε ότι ο Θελάδες έχει την ικανότητα να εμφανίσει στο γήπεδο την Πάφο που περιμένει να δει η διοίκηση και ο κόσμος της ομάδας, πάρθηκε η απόφαση για αλλαγή προπονητή με πρώτο χρονικά στόχο να τερματίσει όσο το δυνατόν ψηλότερα στο πρωτάθλημα και ακολούθως τον μεγαλύτερο στόχο που δεν είναι άλλος από την κατάκτηση του κυπέλλου.