Στη δεύτερη του χρονιά με τη φανέλα της Ομόνοιας, ο Εβάντρο δείχνει να έχει βρει όχι μόνο τον ρόλο του, αλλά και την καλύτερη εκδοχή του εαυτού του.

Με μια πρώτη ματιά, τα φετινά του στατιστικά που είναι τέσσερα γκολ και έξι ασίστ, δεν εντυπωσιάζουν σε σύγκριση με άλλους επιθετικούς της ομάδας, όπως ο Μαέ και ο Σεμέδο. Ωστόσο, όποιος παρακολουθεί προσεχτικά τα παιχνίδια της Ομόνοιας αντιλαμβάνεται ότι η πραγματική του επιρροή δεν αποτυπώνεται στους αριθμούς.

Ο Εβάντρο είναι ο παίκτης της «προ-ασίστ». Είναι εκείνος που θα δει την πάσα που κανείς άλλος δεν βλέπει, που θα «σπάσει» τη γραμμή με μια διαγώνια μπαλιά προς τον Σεμέδο ή θα τροφοδοτήσει με ακρίβεια τον Μαέ στον κενό χώρο πίσω από την άμυνα. Είναι η πρώτη σπίθα της δημιουργίας, αυτή που συχνά περνά απαρατήρητη στα στατιστικά, αλλά όχι μέσα στο γήπεδο.

Αυτό που τον ξεχωρίζει φέτος είναι η ωριμότητα στο παιχνίδι του. Στα 30 του χρόνια, δείχνει πιο ήρεμος, πιο συγκεντρωμένος και με καλύτερη αντίληψη του ρυθμού. Ξέρει πότε να επιταχύνει και πότε να «παγώσει» το παιχνίδι, πότε να ρισκάρει και πότε να κρατήσει την κατοχή. Δεν είναι απλώς δημιουργικός, είναι αποτελεσματικός με τον δικό του, διακριτικό τρόπο.

Η παρουσία του έχει προσφέρει ισορροπία στην επιθετική λειτουργία της Ομόνοιας. Δεν είναι ο παίκτης που θα πάρει πάντα τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά είναι συχνά ο λόγος που αυτά στρέφονται προς άλλους. Και σε μια ομάδα που στοχεύει ψηλά, τέτοιοι παίκτες είναι ανεκτίμητοι.

Αν η φετινή σεζόν αποδειχθεί τελικά η κορυφαία της καριέρας του, δεν θα είναι λόγω των αριθμών. Θα είναι γιατί ο Εβάντρο, υπό τις οδηγίες του Μπεργκ, κατάφερε να εξελιχθεί σε έναν ολοκληρωμένο «μαέστρο» του παιχνιδιού, έναν ποδοσφαιριστή που κάνει το δύσκολο να μοιάζει απλό και το απλό να γίνεται καθοριστικό.

Ανδρέας Πολυκάρπου