Ο Γιάννος Ιωάννου, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Γήπεδο», αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόταν την αναγνωρισιμότητα που συνόδευε το όνομά του, αλλά και στη σημασία που έδινε στο να παραμένουν οι ποδοσφαιριστές προσγειωμένοι μετά τις επιτυχίες τους. Αναλυτικά:

Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να διαχειρίζεστε όλα όσα συνεπαγόταν το να είστε ο Γιάννος Ιωάννου του ΑΠΟΕΛ;

«Στο μυαλό μου δεν ήταν τόσο δύσκολο γιατί δεν πίστευα ότι είμαι κάποιος! Ένιωθα πάντα ότι ήμουν ένα άτομο στη ζωή μου και στο γήπεδο, όπως είναι όλοι. Δεν ένιωθα ότι είμαι πιο σπουδαίος από οποιονδήποτε άλλον, ούτε το έδειχνα μέσα στο γήπεδο, αλλά έχω την εντύπωση ούτε εκτός γηπέδου. Ακόμη και τώρα το νιώθω αυτό! Ίσως να είναι και κάτι που με ενοχλεί γενικά και πάντα το σύστηνα την εποχή που ήμουν στο τεχνικό τιμ της ομάδας. Πάντα ήθελα να το συζητώ με κάποιους παίκτες, όταν έβλεπα ότι μετά από κάποιες επιτυχίες έπαιρναν τα μυαλά τους αέρα. Βλέπετε, ακουγόταν πολύ το όνομά τους. Ήθελα να τους στείλω το μήνυμα ότι η επιτυχία από την αποτυχία είναι πολύ κοντά ώστε τα πόδια να πατούν πάντα στο έδαφος. Να νιώθουν, αυτό τουλάχιστον που ένιωθα εγώ, ότι δεν υπάρχει κάτι το βέβαιο όταν είσαι ψηλά. Διότι σε αυτή την περίπτωση δεν θα είναι τόσο επώδυνη η αποτυχία. Όταν είσαι βέβαιος ότι είσαι ψηλά και το νιώθεις αυτό, η αποτυχία θα είναι μεγάλη και ο κόσμος θα είναι πολύ πιο έντονος μαζί σου».