Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο «Γήπεδο», ο παλαίμαχος άσος του ΑΠΟΕΛ, Γιάννος Ιωάννου, ρωτήθηκε πώς χτίζεται ο αληθινός ηγέτης και αμέσως του ήρθαν στο μυαλό τρεις ποδοσφαιριστές που συνέβαλαν στην προσωπική και ποδοσφαιρική του ανέλιξη, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Αναλυτικά η ερώτηση και η απάντησή του: 

Πέρα από τα 90 λεπτά του αγώνα, πώς χτίζεται ο αληθινός ηγέτης σε μια ομάδα;

«Πιστεύω ότι είναι ανάγκη, σε κάποιο βαθμό, να έχεις και κάποια γονίδια για να το πετύχεις! Χτίζεται, όμως, βλέποντας και κάποιους συμπαίκτες, πιο παλιούς. Είναι σημαντικό, επίσης, να βλέπεις πού χρειάζεται βοήθεια η ομάδα, όχι μόνο μέσα στο γήπεδο. Και να καταλαβαίνεις πού είναι ανάγκη να δείξεις τις ηγετικές σου ικανότητες. Χάνεσαι αν πας να δείξεις τις ηγετικές σου ικανότητες σε λάθος χώρους και στιγμές. Ευτυχώς όταν πήγα στον ΑΠΟΕΛ, τότε αρχηγός της ομάδας ήταν ο Νίκος Παντζιαράς, τον οποίο έβλεπα ως ηγετική φυσιογνωμία και τον είχα ως παράδειγμά μου. Είχα ένα μεγάλο καλό εγώ, δύσκολα θα με ακούσεις να πω ότι είχα κάτι καλό, αλλά έβλεπα τα θετικά των άλλων και τα αφομοίωνα και εντός και εκτός γηπέδου. Εκτός από τον Νίκο, δύο ακόμη ποδοσφαιριστές με βοήθησαν σε μεγάλο βαθμό να ανελιχθώ. Ο ένας ήταν ο Ίαν Μουρς, ο οποίος με τον τρόπο του με βοήθησε να δυναμώσω περισσότερο ως χαρακτήρας, ενώ ενίσχυσε περισσότερο την προσωπικότητά μου. Καταφέραμε μαζί να δημιουργήσουμε ένα πολύ δυνατό δίδυμο. Η χημεία που είχαμε ήταν μεγάλη, καθώς ο ένας καταλάβαινε το παιχνίδι του άλλου. Είχα την τύχη να τον έχω κοντά μου την κατάλληλη στιγμή, σε μια κρίσιμη ηλικία, στα 18 μου χρόνια.

Ο άλλος ήταν ο Κλείτος Ερωτοκρίτου της Ομόνοιας, ο οποίος ήταν και συνάδελφός μου. Η παρουσία του Κλείτου ήταν πολύ σημαντική ώστε να αναπτύξω ακόμη περισσότερο τα θετικά στοιχεία της προσωπικότητάς μου. Ήταν ένας παίκτης που σεβόταν τους αντίπαλους ποδοσφαιριστές και φιλάθλους και η επαφή μαζί του ίσως να ήταν ένας λόγος για να πετύχω τη μεγαλύτερη διάκριση, όταν έγινα ο πρώτος πρεσβευτής Fair Play το 1997».