Όταν έχεις σκοπό να αναφερθείς σε κάποιο θέμα ή κάν' το και εξήγησέ τη δήλωσή σου ή καλύτερα μην πεις τίποτα απολύτως. Διότι σε διαφορετική περίπτωση, το μόνο που δημιουργείς είναι σενάρια και μια συζήτηση άνευ ουσίας, που μόνο κακό κάνει στον ίδιο τον σύλλογο. Σε αυτή την περίπτωση, επίσης, δεν δημιουργούνται και οι καλύτερες εντυπώσεις για το άτομο που προβαίνει σε κάτι τέτοιο.

Η πιο πάνω αναφορά μας αφορά τον Μανόλο Χιμένεθ, ο οποίος δήλωσε ανάμεσα σε άλλα μετά την ήττα από την Τσέλιε και τον οδυνηρό αποκλεισμό του ΑΠΟΕΛ τα ακόλουθα: «Το πρόβλημα που σκέφτομαι πως υπάρχει στην ομάδα, δεν θα το πω δημόσια».

Για ποιο λόγο, λοιπόν, ο Ισπανός προπονητής αναφέρεται σε πρόβλημα το οποίο δεν μπορεί να πει δημόσια; Μήπως, με αυτό τον τρόπο, θεωρεί ότι κάνει καλό στην ομάδα παρά να μην πει το οτιδήποτε; Σε τι εξυπηρετούν τα μισόλογα;

Είναι, όμως, και το άλλο. Στη συνέχεια των τοποθετήσεών του για τους στόχους που μπορεί να διεκδικήσει ο ΑΠΟΕΛ, ανέφερε: «Οι στόχοι είναι για παράδειγμα να σταματήσουν οι τραυματισμοί και να φτιάξουμε την ομάδα που είχαμε, ώστε να παλέψουμε για το ευρωπαϊκό εισιτήριο. Εγώ δουλεύω για το καλό της ομάδας, ότι και αν πω θα το χρησιμοποιήσετε ως δικαιολογία όμως εγώ δεν ψάχνω δικαιολογίες».

Ενώ κάλλιστα μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι η αναφορά του Χιμένεθ για πρόβλημα που αδυνατεί να το αναφέρει δημόσια, αποσκοπεί στο να αποποιηθεί των ευθυνών του, την ίδια ώρα υποστηρίζει ότι δεν ψάχνει δικαιολογίες. Κάπως… αντιφατικό φαίνεται.