Τέλος εποχής για τον Κριστιάνο Ρονάλντο από την Εθνική Πορτογαλίας. Μία μυθική πορεία που διήρκησε 23 χρόνια και 234 διεθνείς συμμετοχές. Σε αυτό το διάστημα πέτυχε 146 γκολ και έδωσε 45 ασίστ. Ξεχωρίζει στην καριέρα του με την εθνική ομάδα η κατάκτηση του Euro 2016 στη Γαλλία και δύο τίτλων UEFA Nations League (2019 και 2025).

Ακολουθούν δέκα από τις πιο σημαντικές στιγμές από την πορεία του Κριστιάνο Ρονάλντο με την εθνική Πορτογαλίας, όπως της κατέγραψε η γαλλική εφημερίδα L’ Equipe:

2004: Δάκρυα στον τελικό με την εθνική μας

Μπορεί να πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα ανδρών στις 23 Αυγούστου 2003, στο Σάβες, σε φιλική αναμέτρηση εναντίον του Καζακστάν, όμως η διεθνής καριέρα του Κριστιάνο Ρονάλντο ξεκίνησε, ουσιαστικά, με μια τραυματική εμπειρία. Σε ηλικία 19 ετών, αγωνίστηκε ως βασικός στο αριστερό άκρο της επίθεσης για την Πορτογαλία στον τελικό του Euro 2004, που διεξήχθη στην πατρίδα του. Ο εξτρέμ —προϊόν των ακαδημιών της Σπόρτινγκ— είχε ξεκινήσει το τουρνουά περνώντας ως αλλαγή και σκοράροντας ένα γκολ στο φινάλε, στην ήττα της πρεμιέρας από την Ελλάδα (2–1). Στο τελευταίο εμπόδιο, ο αντίπαλος ήταν ο ίδιος και το αποτέλεσμα 1-0 νίκη της εθνικής μας και δεν κατάφερε να κάνει την καθοριστική διαφορά . Έχασε έτσι την ευκαιρία να κατακτήσει τον πρώτο του μεγάλο διεθνή τίτλο με την εθνική του ομάδα.

2006: Το κλείσιμο του ματιού ενός «Κόκκινου Διαβόλου»

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ο Γουέιν Ρούνεϊ —συμπαίκτες τότε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ η διαφορετικά οι «Κόκκινοι Διάβολοι» — βρέθηκαν αντιμέτωποι στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. Η Πορτογαλία προκρίθηκε στα ημιτελικά (0-0, 3-1 στα πέναλτι), ενώ ο Άγγλος επιθετικός, ο οποίος αποβλήθηκε γύρω στο 60ό λεπτό, πέρασε το υπόλοιπο της αναμέτρησης στα αποδυτήρια. Αν και ο Ρούνει δεν χρειάστηκε εξωτερική βοήθεια για να υποπέσει σε ένα αντικανονικό μαρκάρισμα πάνω στον Ρικάρντο Καρβάλιο, ο «CR7» σίγουρα «έσπρωξε» τον διαιτητή προς την απόφαση να δείξει την κόκκινη κάρτα. Με μια ξεκάθαρη χειρονομία, προέτρεψε τον διαιτητή Οράσιο Ελισόντο να αποβάλει τον Ρούνεϊ. Η τακτική απέδωσε, συνοδευόμενη από ένα κλείσιμο του ματιού προς τον πορτογαλικό πάγκο.

2013: Η μάχη των τιτάνων

Τον Νοέμβριο του 2013, η Σουηδία και η Πορτογαλία διασταύρωσαν τα ξίφη τους στα μπαράζ του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014. Στον πρώτο αγώνα, ο αρχηγός της Πορτογαλίας έδωσε το προβάδισμα στην ομάδα του (1-0). Στη ρεβάνς, ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς σκόραρε δύο φορές, φέρνοντας τους Σκανδιναβούς σε θέση ισορροπίας. Ωστόσο, χάρη σε δύο γκολ μέσα σε δύο λεπτά από τον αστέρα της Ρεάλ Μαδρίτης, η εθνική Πορτογαλίας κατέκτησε τελικά τη νίκη (3-2). Λιγότερο από δύο μήνες αργότερα, ο «CR7» θα κατακτούσε τη δεύτερη Χρυσή Μπάλα (Ballon d'Or) της καριέρας του.

2016: Το φαινόμενο της πεταλούδας

Η Πορτογαλία δεν ήταν το φαβορί κατά την έναρξη του τελικού του Euro 2016 με την Γαλλία, στο «Σταντ ντε Φρανς» — και ακόμα λιγότερο 25 λεπτά αργότερα, όταν ο Κριστιάνο Ρονάλντο αποχώρησε από τον αγωνιστικό χώρο με φορείο, δακρυσμένος. Καθώς ήταν ξαπλωμένος στο χορτάρι, μια πεταλούδα προσγειώθηκε στο παραμορφωμένο από τον πόνο πρόσωπό του. Ίσως αυτό τον βοήθησε να ξεχάσει τον πόνο· μία ώρα αργότερα, φώναζε από την άκρη του γηπέδου —με το αριστερό του γόνατο βαριά επιδεδεμένο— ενθαρρύνοντας τους συμπαίκτες του και δίνοντας οδηγίες για την τοποθέτησή τους. Τελικά, ο Έντερ σκόραρε (1-0) και η Πορτογαλία κατέκτησε το πρώτο της μεγάλο τρόπαιο — χωρίς τον αρχηγό της στον αγωνιστικό χώρο, αλλά με δύο «προπονητές» στην άκρη του γηπέδου.

2018: Ένα ξεχωριστό φάουλ με χατ τρικ

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο εξαπέλυσε έναν κεραυνοβόλο κεραυνό με απευθείας εκτέλεση φάουλ, στέλνοντας την μπάλα στο «παραθυράκι» της ισπανικής εστίας, προς το τέλος ενός αγώνα της φάσης των ομίλων στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018.

Ο Νταβίντ ντε Χέα γνώριζε καλά τη συγκεκριμένη θέση, ωστόσο δεν κατάφερε να παραμείνει σε εγρήγορση. Κατά τη διάρκεια της φάσης των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, ο «CR7» είχε ήδη σκοράρει δύο φορές —συμπεριλαμβανομένου ενός πέναλτι που είχε κερδίσει ο ίδιος— αλλά οι Ισπανοί. προηγούνταν με 3–2, χάρη σε ένα εντυπωσιακό σουτ στην κίνηση από τον Νάτσο. Στο 88ο λεπτό, η Πορτογαλία κέρδισε ένα φάουλ. Αν και συχνά δεχόταν ειρωνικά σχόλια για την τάση του να στέλνει την μπάλα κατευθείαν στο τείχος, ο Πορτογάλος αρχηγός υπενθύμισε σε όλους —και, κυρίως, στη γωνία της εστίας της Ισπανίας— πόσο δεινός εκτελεστής στημένων φάσεων υπήρξε κάποτε. Σχεδόν μόνος του, εξασφάλισε την ισοπαλία με 3–3 για την ομάδα του, αν και τελικά αποκλείστηκε στη φάση των «16» της διοργάνωσης που διεξήχθη στη Ρωσία.

2021: Σκόρερ στα 36 του

Περισσότερο από μια απλή εικόνα, πρόκειται για ένα στιγμιότυπο: τον πίνακα των σκόρερ του Euro 2021. Στα 36 του χρόνια, ο γεννημένος στο Φουντσάλ παίκτης δεν μπόρεσε να οδηγήσει την Πορτογαλία πέρα ​​από τη φάση των «16»· η ομάδα του Φερνάντο Σάντος ηττήθηκε από το Βέλγιο (1–0), παραδίδοντας τον τίτλο της. Σε ατομικό επίπεδο, ωστόσο, ο Κριστιάνο Ρονάλντο είχε ήδη αφήσει το στίγμα του κατά τη φάση των ομίλων, σημειώνοντας πέντε γκολ και μία ασίστ, συμπεριλαμβανομένων δύο τερμάτων εναντίον της Γαλλίας (2–2). Αν και τρία από αυτά τα γκολ προήλθαν από την άσπρη βούλα, η ασίστ του προς τον Ντιόγκο Ζότα στον αγώνα με τη Γερμανία (2–4) αποδείχθηκε καθοριστική, επιτρέποντάς του να ξεπεράσει τον Πάτρικ Σικ.

2021: Ένα τριπλό ορόσημο

Το 110ό και το 111ό. Στις 1 Οκτωβρίου 2021, ο άνθρωπος που είχε μόλις επιστρέψει στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έγινε ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στο διεθνές ποδόσφαιρο. Μόνο ο Ιρανός Αλί Νταεΐ (109 γκολ) βρισκόταν προηγουμένως στο ίδιο επίπεδο, αλλά η Ιρλανδία δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη γυμνασμένη σωματική διάπλαση του «CR7» (2-1). Ήταν άλλη μια φορά που πέτυχε δύο γκολ σε έναν αγώνα —αυτή τη φορά στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου— και ένα από τα πιο εντυπωσιακά ρεκόρ της καριέρας του. Και το πέτυχε με το χαρακτηριστικό του στυλ: μια κεφαλιά, ακολουθούμενη από τον σήμα κατατεθέν πανηγυρισμό του, με τα χέρια απλωμένα προς τα ουράνια. «Είμαι πολύ χαρούμενος που κατέρριψα το ρεκόρ και που σκόραρα δύο φορές , είναι το ρεκόρ μου, άλλο ένα για το μουσείο», δήλωσε. Έκτοτε, ανέβασε τον αριθμό ακόμη περισσότερο, φτάνοντας τα 146 γκολ σε 234 διεθνείς συμμετοχές. Στα βαθιά λεπτά των καθυστερήσεων, ο Κριστιάνο Ρονάλντο σκόραρε με κεφαλιά, εξασφαλίζοντας τη νίκη με 2-1 για την Πορτογαλία απέναντι στην Ιρλανδία, την 1η Σεπτεμβρίου 2021.

2022: η γεύση του πάγκου

Αν και αγωνίστηκε ως αρχηγός και βασικός στη φάση των ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022, ο επιθετικός ήρθε σε έντονη ρήξη με την εθνική του ομάδα στο Κατάρ. Μη έχοντας αποδώσει τα αναμενόμενα στον πρώτο γύρο, δυσκολεύτηκε να κρύψει την απογοήτευσή του όταν εμφανίστηκε φορώντας το γιλέκο του αναπληρωματικού, στην έναρξη του αγώνα της φάσης των «16» εναντίον της Ελβετίας. Χωρίς αυτόν στον αγωνιστικό χώρο μέχρι το 74ο λεπτό, η Πορτογαλία έφτασε άνετα στη νίκη (6-1). Στην επίθεση, ο Γκονσάλο Ράμος πέτυχε χατ-τρικ, δικαιώνοντας απόλυτα την απόφαση του Φερνάντο Σάντος. Στα προημιτελικά, η Πορτογαλία ηττήθηκε από το Μαρόκο (1-0), παρά τη συμμετοχή 40 λεπτών του σκόρερ που είναι γνωστός ως «CR7».

2025: Μια τελευταία μεγάλη παράσταση

Η Πορτογαλία κατέκτησε την πρώτη διοργάνωση του Nations League το 2019. Εκείνη την εποχή, ήταν δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι ο Κριστιάνο Ρονάλντο θα ήταν ακόμα ενεργός, βοηθώντας την ομάδα του να κατακτήσει έναν ακόμη τίτλο έξι χρόνια αργότερα. Κι όμως, δεν χρειάστηκε καμία ιδιαίτερη παρότρυνση για να πετύχει 8 γκολ σε 9 αγώνες. Στους ημιτελικούς, σημείωσε το γκολ που εξασφάλισε την πρόκριση απέναντι στη Γερμανία (2-1). Στον τελικό, πέτυχε το γκολ της ισοφάρισης, οδηγώντας το παιχνίδι με την Ισπανία στη διαδικασία των πέναλτι (2-2, 5-3 στα πέναλτι). Αν και ο ίδιος δεν συμμετείχε στη διαδικασία των πέναλτι, κατέκτησε τελικά ένα ακόμη τρόπαιο.

2026: Μια σύγκρουση και μια αποχώρηση

Η τελευταία εικόνα του Κριστιάνο Ρονάλντο με τη φανέλα της Πορτογαλίας, όπως καταγράφηκε από τους τηλεοπτικούς φακούς, ήταν γεμάτη απόλυτη απογοήτευση. Σε έναν αγώνα του Nations League εναντίον της Νορβηγίας στα τέλη Σεπτεμβρίου —τον οποίο η Πορτογαλία κέρδισε με 2-1— ο Κριστιάνο Ρονάλντο παρέμεινε καθηλωμένος στον πάγκο καθ' όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης. Ο επιθετικός της Αλ Νασρ εξέλαβε την απόφαση του Ζόρζε Ζεσούς ως προσβολή. Το αποτέλεσμα ήταν μια έντονη αντιπαράθεση: αποχώρησε πρόωρα από την αποστολή, προέβη σε μια σειρά από αιχμηρές δημόσιες τοποθετήσεις και, τελικά, ζήτησε συγγνώμη. Έναν μήνα αργότερα, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το διεθνές ποδόσφαιρο.