Σύμφωνα με τους Times, η UEFA, μαζί με τις συνομοσπονδίες της Ασίας (AFC) και της Βόρειας/Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CONCACAF) εξετάζουν το ενδεχόμενο να δημιουργήσουν τη δική τους διεθνή διοργάνωση κόντρα στα σχέδια του Τζιάνι Ινφαντίνο για τη δημιουργία εμπορικής εταιρείας που θα εκμεταλλεύεται το Μουντιάλ.

Η UEFA φέρεται να διαθέτει ήδη ένα σχέδιο για ένα… Παγκόσμιο Κύπελλο Εθνών, το οποίο άρχισε να μελετά από το 2017 αλλά δεν υλοποιήθηκε ποτέ πλήρως. Αυτός ο φάκελος θα μπορούσε τώρα να βγει από το συρτάρι ως βάση για ένα εναλλακτικό διεθνές τουρνουά, που θα οργανώνεται από τις συνομοσπονδίες και όχι από τη FIFA. Μεταξύ των μέτρων που εξετάζονται από αυτή τη συμμαχία είναι η αποχή από τις συνεδριάσεις της FIFA αλλά και η άρνηση της επικύρωσης των αποφάσεών της.

«Όλοι είναι αποφασισμένοι, δεν υπάρχει γυρισμός πλέον», ανέφερε στους Times αξιωματούχος που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του προσθέτοντας πως σε περίπτωση οριστικής διάσπασης, τότε τα μεγάλα ποδοσφαιρικά έθνη θα είχαν κάθε συμφέρον να αγωνιστούν σε τουρνουά υψηλού επιπέδου εκτός της δικαιοδοσίας της FIFA: «Θα προτιμούσαν οι μεγάλες εθνικές ομάδες της Νότιας Αμερικής να παίξουν εναντίον της Γαλλίας ή της Ισπανίας, ή εναντίον του Λιβάνου ή του Τζιμπουτί;», διερωτήθηκε.

Όσο για τα format; Πηγές αναφέρουν πως τα κατά τόπους Νations League που διοργανώνονται από μεμονωμένες συνομοσπονδίες (UEFA, CONMEBOL, CONCACAF, AFC, CAF και OFC) θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως φάση προκριματικών. Οι κορυφαίες εθνικές ομάδες από κάθε ήπειρο θα προκρίνονταν στη συνέχεια στο Παγκόσμιο Κύπελλο Εθνών, όπου θα χωρίζονταν σε επτά ξεχωριστές διοργανώσεις με βάση τις διεθνείς κατατάξεις. Κάθε τουρνουά θα περιλάμβανε οκτώ ομάδες και θα ξεκινούσε απευθείας από τα προημιτελικά, με τους ημιτελικούς και τον τελικό να διεξάγονται σε μια χώρα.

Η κορυφαία κατηγορία θα συγκέντρωνε τις ισχυρότερες εθνικές ομάδες του πλανήτη, κυρίως ευρωπαϊκές και νοτιοαμερικανικές, ενώ άλλες επιλογές θα αγωνίζονταν σε διοργανώσεις χαμηλότερης κατηγορίας. Ο στόχος θα ήταν να διασφαλιστεί σε όλες τις ομοσπονδίες μια διεθνής τελική φάση. Ουσιαστικά, αντί για ένα μόνο Παγκόσμιο Κύπελλο με 48 συμμετέχουσες, το καλεντάρι θα περιλάμβανε επτά «μίνι Παγκόσμια Κύπελλα» που θα παίζονταν ταυτόχρονα ή εντός της ίδιας περιόδου, υπό τη διαχείριση των συνομοσπονδιών και όχι της FIFA.

Η πιθανή δημιουργία εναλλακτικών τουρνουά θα αποτελούσε ένα πρωτοφανές σενάριο για το διεθνές ποδόσφαιρο. Ακόμη και η εξέταση μιας τέτοιας προοπτικής δείχνει το χάσμα που υπάρχει πλέον μεταξύ των κορυφαίων συνομοσπονδιών και του Τζιάνι Ινφαντίνο, μετά τη δημοσιοποίηση του σχεδίου του τελευταίου να ανοίξει ένα μερίδιο των εσόδων από τις διοργανώσεις της FIFA σε ιδιώτες επενδυτές. Η προοπτική μιας ανταγωνιστικής διοργάνωσης θα αμφισβητούσε το παραδοσιακό μονοπώλιο της FIFA στη διοργάνωση μεγάλων τουρνουά εθνικών ομάδων. Προς το παρόν, παραμένει μια υπόθεση, αλλά σύμφωνα με τους Times, είναι ένας από τους μοχλούς που φέρεται να εξετάζουν οι συνομοσπονδίες για να αυξήσουν την πίεση στον Ινφαντίνο και να τον πείσουν να παραιτηθεί από την ηγεσία της παγκόσμιας ομοσπονδίας, αλλά και να μην διεκδικήσει την επανεκλογή του.

sport-fm.gr