Ο Ερνάν Λοσάδα κέρδισε τους Απολλωνίστες πολύ νωρίς, καθώς κατάφερε κυριολεκτικά να μεταμορφώσει μία ομάδα που δεν έφτιαξε ο ίδιος και το πιο σημαντικό, δεν πίστευε κανείς πως θα μπορούσε να γίνει.

Ο χαμένος τελικός του κυπέλλου με την Πάφο, δεν ήταν ικανός για να «χτυπήσει» την πίστη όλων εκεί στο Κολόσσι για τον ίδιο. Δεν μπορούσε να συμβεί αυτό ούτε και στον απαισιόδοξο Απολλωνίστα, ο οποίος βάζοντας στη ζυγαριά την πορεία της ομάδας του και έναν τελικό, κέρδισε ο προπονητής, συνεπώς το πρώτο. 

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι στιλ προπονήσεις ακολουθεί ο Λοσάδα. Αυτό που εύκολα καταφέραμε να διαπιστώσουμε, είναι η απίστευτη ηρεμία της προσέγγισης του μετά το τέλος των αγώνων, ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Ο Λοσάδα είναι το ίδιο ψύχραιμος είτε κερδίσει η ομάδα του είτε χάσει. Είτε δεχτεί γκολ στο 90΄, είτε το βάλει στο 90΄, είτε ένας διαιτητής παίρνει μία λάθος ή σωστή απόφαση για την ομάδα του. Αλήθεια, πόσο ξένο είναι όλο αυτό για μας εδώ στην Κύπρο; 

Μιλάμε για έναν προπονητή που απ΄όταν ήρθε, ποτέ δεν είδε μόνο το δέντρο αλλά και το δάσος πίσω του. Προσπαθεί πάντα να μεταφέρει αυτή του την αισιοδοξία στους παίκτες. Θέλοντας να δουν κι αυτοί το δάσος… Δηλαδή το επόμενο παιχνίδι, την σεζόν γενικότερα.

Οι δηλώσεις του μετά το τέλος του αγώνα με την Ομόνοια και το 0-0 στο ΓΣΠ δεν διέφεραν σε καμία περίπτωση με αυτά που καταγράφουμε. Με το πως βλέπει ως άνθρωπος το ποδόσφαιρο. Με το πως βλέπει την ομάδα ως προπονητής της.

Πάμε να δούμε τι μας είπε το βράδυ του Σαββάτου στη Λευκωσία:

 Είμαι χαρούμενος που μετά από τρία παιχνίδια με δύσκολους αντίπαλους είμαστε αήττητοι, αυτός είναι ο στόχος πριν τη διακοπή.

Δεν μπορώ να περιμένω και να φανταστώ την ομάδα που θα έχουμε όταν επιστρέψουν όλοι και τους έχουμε όλους υγιείς.

Αν ένα πράγμα δεν μπορείς να αρνηθείς για αυτή την ομάδα είναι η νοοτροπία και ο χαρακτήρας.

Είναι μέρος τη δουλειάς μου οι απουσίες, πληρώνομαι να βρίσκω λύσεις όταν συμβαίνουν αυτά.

Ο Λοσάδα δείχνει πως ποτέ δεν χάνει την πίστη του. Έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στους παίκτες και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό ενόψει της συνέχειας. Έμαθε πολύ γρήγορα πως η ηρεμία, κάτι πάρα πολύ ξένο για μας εδώ, είναι ίσως το πιο σημαντικό για το χτίσιμο και την βελτίωση μίας ομάδας κατάφερε γρήγορα μ ΄αυτόν στα ηνία, να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.