Το να ισοφαρίζεις το δικό σου παγκύπριο ρεκόρ, έπειτα από εννέα χρόνια (!!!), να κατακτάς το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες και να είσαι στενοχωρημένος, μόνο αν είσαι ο Μίλαν Τράικοβιτς μπορείς να αισθάνεσαι κάτι τέτοιο. Γιατί ο σπουδαίος αυτός πρωταθλητής είναι φτιαγμένος για τις κορυφές και δεν τον ικανοποιεί οποιαδήποτε άλλη θέση. Όμως, αφού ηρεμήσει θα αντιληφθεί πως φέτος «ξαναγεννήθηκε» αγωνιστικά, πραγματοποιώντας ίσως την καλύτερή του χρονιά μετά τις περιόδους 2016 και 2017. Ο αθλητής τού Αντώνη Γιαννουλάκη τερμάτισε στη 2η θέση του τελικού των 110μ. με εμπόδια στον Τάραντα σε 13.25 (+0,3 μ/δ), ισοφαρίζοντας το δικό του παγκύπριο ρεκόρ, το οποίο πέτυχε στις 9 Ιουλίου 2017 στο Ολυμπιακό Στάδιο τού Λονδίνου!!!

Και ίσως η στενοχώρια του έγκειται στο γεγονός ότι βρέθηκε ξανά ένας αθλητής στον τελικό να κάνει ατομική επίδοση, και να τον προσπεράσει, όπως έγινε και στους πρόσφατους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες. Εκεί ήταν ο Άγγλος Μπένετ, ο οποίος ακολούθως στο Ευρωπαϊκό τού έριξε 2-3 χαστούκια στο αριστερό χέρι και τον «έκοψε» από τη διεκδίκηση μεταλλίου και τώρα στην Ιταλία βρέθηκε ο Γάλλος Ερβάν Σινά να ξεπερνά τον εαυτό του, να κατακτά το χρυσό μετάλλιο με 13.22 και να παίρνει από τον Τράικοβιτς και το ρεκόρ αγώνων!!!

Όπως και να έχει, ο Μίλαν Τράικοβιτς μάς έκανε ακόμα μία φορά υπερήφανους για το ασημένιο μετάλλιο που κατέκτησε στους Μεσογειακούς Αγώνες. Και είναι τιμή για τον κάθε αθλητή και αθλήτρια τού στίβου που βρίσκεται στην ίδια οικογένεια με αυτόν τον τεράστιο πρωταθλητή, ο οποίος αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για την αφοσίωσή του, την αγάπη του για τον στίβο, για τη σκληρή δουλειά που βάζει κάθε χρόνο στα πόδια του. Και βέβαια το να βρίσκεσαι μία δεκαετία στην κορυφή ενός δρομικού αγωνίσματος και ιδιαίτερα των εμποδίων, δεν ήταν τόσο εύκολο και γι’ αυτό αξίζει πολλούς επαίνους και ο προπονητής που τον καθοδηγεί στη διαχρονικότητα, ο Αντώνης Γιαννουλάκης.