Είναι μεγάλη η απογοήτευση στην ΑΕΛ για τον αποκλεισμό στον ημιτελικό του κυπέλλου. Όχι γιατί είπαν «αντίο» στον θεσμό. Η Πάφος FC από τη στιγμή που κέρδισε τον πρώτο αγώνα, είχε το πλεονέκτημα στον επαναληπτικό. Και ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του αγώνα στον απόλυτο βαθμό. Κατάφερε άμεσα να αντιδράσει στο 0-1 της ΑΕΛ αποκτώντας και πάλι προβάδισμα στο συνολικό σκορ ενώ στη συνέχεια έφτασε και στην ανατροπή με το τελικό 3-1 να αποτελεί δίκαιο αποτέλεσμα.

Αυτό που προκαλεί μεγάλο εκνευρισμό, είναι το γεγονός πως η ομάδα έδειξε ικανή να φτάσει στην πρόκριση αλλά έμεινε με άδεια χέρια. Σχεδόν σε ολόκληρο το α΄ μέρος, δεν κινδύνευσε πλην ελαχίστων περιπτώσεων. Αυτός ήταν ο στόχος του Ούγκο Μαρτίνς. Να καταφέρει πρωτίστως να κλείσει τους χώρους αλλά και να έχει τους ποδοσφαιριστές του σε εγρήγορση, έτσι ώστε να εκμεταλλευτούν τις δικές τους στιγμές. Αυτό συνέβη λοιπόν προς το φινάλε του ημιχρόνου με την ΑΕΛ να παίρνει προβάδισμα στο σκορ. Το πιο σημαντικό ωστόσο είναι πως η εικόνα της ήταν αρκετά καλή για να πιστέψουν ολοένα και περισσότεροι ΑΕΛίστες πως μπορεί να προκριθεί.

Αυτός που δεν ήταν έτοιμος ήταν ο Μέμο Οτσόα. Ο Μεξικανός, έκανε τραγικές επιλογές στα δύο πρώτα γκολ με αποτέλεσμα να κάνει πολύ εύκολο το έργο των Παφιτών οι οποίοι έφτασαν σε μία ξεκούραστη νίκη. Και είναι πολύ λυπηρό διότι μιλάμε για έναν αθλητή ο οποίος αγωνίστηκε σε πολύ πιο κρίσιμα παιχνίδια. Αναμετρήσεις με πολλές χιλιάδες κόσμου στις εξέδρες και μεγάλη πίεση.

Ο Οτσόα θα έπρεπε να ήταν ο πρώτος που θα έπρεπε να αντιληφθεί πόσο σημαντικό είναι για την ΑΕΛ να προκριθεί. Θα έπρεπε να ήταν ο πρώτος που θα ήταν πνευματικά έτοιμος. Αντί αυτού έκανε άλλο ένα παιδαριώδες λάθος το οποίο επηρέασε τόσο πολύ τους συμπαίκτες του που δεν μπόρεσαν ποτέ να συνέλθουν…