Κάπως έτσι πάει το πράγμα όσον αφορά τα παράπονα των ομάδων μας για τις διαιτητικές αποφάσεις. Φέτος, για παράδειγμα, ξεκίνησε πολύ νωρίς το… πανηγύρι.

Ανακοινώσεις, δηλώσεις, βίντεο, αναρτήσεις. Έπειτα από κάθε αγωνιστική, απλά περιμένουμε να μετρήσουμε πόσες ομάδες θα στρέψουν τα πυρά τους στους ΡΕΦ. Εννοείται πως δεν είναι όλες οι φωνές αδικαιολόγητες. Αλλά για να λέμε και του στραβού το δίκιο, η ατάκα περί δικαιολογιών από τις ομάδες του Γιώργου Κούμα για να κρυφτούν συγκεκριμένες αδυναμίες, έχει κι αυτή μία βάση.

Το θέμα είναι πως όλο αυτό που γίνεται με τη διαιτησία, πέραν από το επικοινωνιακό του κομμάτι και εν μέρει τον αποπροσανατολισμό μεγάλης μερίδας οπαδών της κάθε ομάδας, ενισχύει και την τοξικότητα στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Και από τοξικότητα άλλο τίποτα…

ΨΑΛ.