Για το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε ενώ ήταν ακόμη ποδοσφαιριστής στον ΑΠΟΕΛ αναφέρθηκε σε μεγάλη συνέντευξη που έδωσε στην ελλαδική ιστοσελίδα sport24.gr ο νυν προπονητής του ΟΦΗ, Χρήστος Κόντης, που έκανε λόγο και για την πορεία του ως προπονητής.

«Είχαμε μόλις μπει στους ομίλους του Champions League με τον ΑΠΟΕΛ, είχα παίξει στα προκριματικά και τότε συνέβη ό,τι συνέβη.

Όταν ήρθε γιατρός στο νοσοκομείο μου είπε: "Χρήστο, έχω δύο νέα, ένα καλό και ένα κακό. Το κακό είναι ότι δεν μπορείς να ξαναπαίξεις ποδόσφαιρο. Το καλό είναι ότι είσαι μια χαρά στην υγεία σου, δεν έχεις κανένα θέμα, το προλάβαμε. Όλα καλά". Τότε χάρηκα πάρα πολύ και εκείνη την ώρα. Είχα μια ανακούφιση ότι είμαι καλά.

«Δεν ήθελα να γίνω προπονητής, νόμιζα δεν το είχα»

Και μετά όταν μου είπαν την επόμενη μέρα πως όταν περάσουν οι πρώτες μέρες ώστε να ηρεμήσω απ’ ό,τι έγινε, θα μπω αμέσως στο τεχνικό επιτελείο, οπότε δεν μου έλειψε καθόλου το ποδόσφαιρο, δεν ένιωσα τη στέρησή του.

Σίγουρα δεν ήταν στο πλάνο μου, δεν ήθελα να γίνω προπονητής. 0 Ιβάν πάντα μου έλεγε πως θα γίνω, εγώ του έλεγα ποτέ. Νόμιζα πως δεν το είχα.

Σκεφτόμουν πως θα τελειώσω το ποδόσφαιρο, θα κάνω πράγματα που μου είχαν λείψει τόσα χρόνια και δεν μπορούσα λόγω της επαγγελματικής ενασχόλησής μου.

Και σκεφτόμουν πως θα περάσω μια ωραία ζωή μετά αναλόγως.

Ήμουν και ένας τύπος που μου άρεσε πολύ το γραφείο, η οργάνωση όποτε με έβλεπα να συνεχίζω σε κάποιο επιχειρηματικό κομμάτι. Προέκυψε όμως η προπονητική από το πουθενά χωρίς να το έχω προβλέψει.

Χωρίς καμία πρακτική, ή θεωρητική προεργασία, με διπλώματα, πτυχία. Ξεκίνησα στους πάγκους με το που τελείωσα να είμαι ποδοσφαιριστής. Δεν το έχω μετανιώσει καθόλου, πραγματικά είναι η ζωή μου

Και μου αρέσει πάρα πολύ, το λατρεύω τώρα, πραγματικά είναι η ζωή μου, αλλά σε καμία περίπτωση δεν το είχα φανταστεί ότι θα γίνει έτσι ότι όλο αυτό θα πάει τόσο καλά. Δεν είμαι ο τύπος ο αγχωτικός. Θα το καταλάβεις. Θα με δεις. Μπορεί τη μέρα του παιχνιδιού να μην ξέρω τί ώρα παίζουμε.

Αυτό που έχω κρατήσει από εκείνο το περιστατικό είναι ό,τι μου είχε πει ο γιατρός: "Χρήστο, μπορείς να κάνεις τα πάντα στο 80%".

Άρα έχω ρίξει λίγο την έντασή μου μόνο σε ότι έχει να κάνει με τη σωματική καταπόνηση μου. Τίποτα άλλο. Όλα τα άλλα τα κάνω στο φουλ.

Το μόνο αρνητικό προφανώς έχει να κάνει με την οικογένεια. Αν εξαιρέσω τα πρώτα χρόνια που είχα μικρά τα παιδιά και τα έπαιρνα μαζί μου, είναι ότι δεν έχω τον τόσο χρόνο με τους δικούς μου. Λείπω Σαββατοκύριακα, δύσκολα προγραμματίζουμε κάτι μαζί. Κι αυτό όμως πλέον, σιγά σιγά, το έχουν συνηθίσει, το έχουν μάθει.

Τα κορίτσια μου μεγάλωσαν, είναι 22 και 18 χρονών, είναι πλέον σε διαφορετική φάση στη ζωή τους και πλέον με τη γυναίκα μου είναι πιο εύκολη η προσαρμογή, είναι πιο ευέλικτο το πρόγραμμά μας.

Η δική μου εκτόνωση είναι 45 λεπτά καθημερινά γυμναστική Αυτό. Αν δεν το κάνω, έχω αποτύχει. Πρέπει να το βρω κάπως, κάπου μετά την προπόνηση. Συνήθως όταν έχουν φύγει οι περισσότεροι παίκτες. Πάω στο γυμναστήριο.

Εκεί εκτονώνομαι, εκεί καθαρίζει το μυαλό μου, εκεί θα συζητήσω με τους συνεργάτες μου, θα πω δυο κουβέντες εκτός ποδοσφαίρου, θα κάνουμε λίγο πλάκα, θα σχολιάσουμε την επικαιρότητα.

Στα social media είμαι ενεργός, παρακολουθώ τι συμβαίνει εκεί. Σειρές όχι, δεν βλέπω. Βλέπω όμως ταινίες. Επειδή κοιμάμαι αργά το βράδυ, θα ανοίξω την τηλεόραση, αλλά θα ψάξω να δω μια ταινία που έχω ξαναδεί, όχι κάποια καινούργια.

Υπάρχουν ταινίες που έχω δει δεκάδες φορές, μου αρέσει όταν υπάρχει λίγος χρόνος, αργά το βράδυ, απλώς να παρακολουθώ.

Δεν βλέπω πολύ ποδόσφαιρο εκτός του αυστηρού πλαισίου της δουλειάς Ακόμα και Champions League. Θα προσπαθήσω να παρακολουθήσω παιχνίδια μιας ομάδας ενός προπονητή που μου αρέσει, που έχει μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση, αλλά αυτό συμβαίνει μία στο τόσο.

 Δεν υπάρχει χρόνος να δω τέτοια παιχνίδια γιατί με τις υποχρεώσεις Κυριακή, Πέμπτη, Κυριακή, πρέπει να βρω και να δω τρία, τέσσερα παιχνίδια των τριών αντιπάλων αυτής της εβδομάδας. Που να βρεθεί παραπάνω χρόνος για κάτι άλλο; Δεν φτάνει. Πολλές φορές σκέφτομαι μακάρι να είχα 36 ώρες την ημέρα και όχι 24.