100 Χρόνια ΑΠΟΕΛ: Η Δυναστεία Πετρίδη και η σιωπηλή κατάρρευση μιας Αυτοκρατορίας
Δημοσιευτηκε:
Δέκα χρόνια μετά την απόλυτη κυριαρχία, ο ΑΠΟΕΛ των 100 χρόνων δεν γιορτάζει, αμφισβητείται. Η διοίκηση Πρόδρομου Πετρίδη, τα διογκωμένα χρέη και το ρήγμα με τον κόσμο συνθέτουν μια υπαρξιακή κρίση.
Ήταν 2016 όταν ο ΑΠΟΕΛ ήταν ακόμη κυρίαρχος που κάποιοι -λίγοι- άρχισαν να γράφουν για τον Πρόδρομο Πετρίδη και τις αλχημείες που γίνονταν εις βάρος του ΑΠΟΕΛ. Τότε ακόμη ο πρόεδρος της εταιρείας ΑΠΟΕΛ διεμήνυε σχεδόν κάθε πρωί σε γνωστό κεντρικό καφέ της πρωτεύουσας, ότι δεν θα αφήσει την Ομόνοια να δει τίτλο, ότι η ομάδα έχει μετατραπεί σε δυναστεία και πως ο ΑΠΟΕΛ δεν υπάρχει περίπτωση να πέσει από τον θρόνο του.
Τότε εξάλλου, η διοίκηση Πρόδρομου Πετρίδη είχε να περηφανεύεται ότι η ομάδα θα κατακτούσε το 4ο διαδοχικό πρωτάθλημά της, ενώ είχε προηγηθεί το double του 2015. Και κάπου εδώ, όταν το twitter δεν ήταν διαδεδομένο στη Κύπρο, κάποιοι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ, -ομολογώ, ανάμεσα τους και η γράφουσα- άρχισαν να γράφουν για τις απανωτές μεταγραφές παικτών αμφιβόλου αξίας. Κι αυτή ήταν η αρχή για κάποιους να ξενερώσουμε στην ιδέα ότι η ομάδα μοντέλο και πρότυπο παρά τους τίτλους που έρχονταν και τις ευρωπαϊκές πορείες, φαίνεται ότι με μαθηματική ακρίβεια οδηγούνταν σε ένα τέλμα, όχι άμεσα, αλλά στη πορεία των ετών.
Έχει ο καιρός γυρίσματα
Πρωτού ανατρέξουμε σε γεγονότα, είναι η ώρα να υπενθυμίσουμε γιατί ο Πρόδρομος Πετρίδης αφήνει καμένη γη στον ΑΠΟΕΛ. Ένας άνθρωπος που ενώ ο ΑΠΟΕΛ μεσουρανούσε και προερχόταν από την ιστορική πορεία των «8», θεώρησε αποτυχία ότι αυξήθηκε το budget της ομάδας κατά 8 εκατομμύρια. Και επειδή τα γραπτά μένουν, κανένας δεν ξεχνά ότι λειτούργησε ως κοινός οπαδός, αντί ως πρώην παράγοντας, και μέσα από το twitter έγραφε ενάντια στη διοίκηση του Φοίβου Ερωτοκρίτου. Αυτό είναι το πρόβλημα; Μάλλον αυτό είναι ένα στα πολλά. Η λαική ρήση λέει πως «έχει ο καιρός γυρίσματα»
Η ευθύνη του Σωματείου
Για την ιστορία, επειδή βλέπουμε το Σωματείο να προσπαθεί να αποποιηθεί των ευθυνών του, ας ανατρέξουμε στο -όχι πολύ μακρινό- 2021, όταν φιλοξενούσαμε δηλώσεις του επιχειρηματία Γιάννη Δημητρίου, ο οποίος με πρώην παράγοντες αποφάσισε να εμπλακεί, συγκροτώντας ομάδα ατόμων συμπεριλαμβανομένων πρώην παραγόντων της ομάδας. Όπως δήλωσε στο «Γήπεδο» ο κ. Δημητρίου τότε: «Η άρνηση του κ. Ζιβανάρη οφειλόταν στη διαφωνία του σε σχέση με τα άτομα που απάρτιζαν την επιτροπή, τα οποία χαρακτήρισε «ανακυκλωμένα». Τότε, όπως αναφέρει ο κ. Δημητρίου, «του πρότεινα να μπουν άλλα άτομα που θα υποδείξει, ο κ. Ζιβανάρης ανέφερε δύο πρόσωπα τα οποία ωστόσο αρνήθηκαν ευγενικά». Την ίδια ώρα ο κ. Δημητρίου δεν έκρυψε την απογοήτευσή του για την αρνητική εξέλιξη που πήρε το θέμα, προειδοποιώντας ότι «ο χρόνος κυλάει εναντίον του ΑΠΟΕΛ». Τότε (το 2021) πρώην παράγοντες ζητούσαν μάλιστα την στήριξη και των Οργανωμένων, οι οποίοι όμως επέλεξαν να μην εμπλακούν.
Μεγαλώνουν τα χρωστούμενα
Φτάνουμε στο 2024, όπου στα δημοσιογραφικά πηγαδάκια, ακούγεται έντονα, πως μεγάλη ομάδα θα έχει τεράστιο θέμα, ακόμη και επιβίωσης, καθότι χρωστά εκατομμύρια τόσο στον Φόρο Εισοδήματος, όσο και στο Τμ. Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ο «Π» αποκαλύπτει πως δεν είναι μια η ομάδα, αλλά πολλές, εντούτοις, ο ΑΠΟΕΛ έχει το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Η επιστροφή των οκτώ
Το 2025 και συγκεκριμένα τον Μάρτιο, ομάδα αποτελούμενη από οκτώ άτομα -μεταξύ τους πρώην παράγοντες- προσεγγίζει εκ νέου τη διοίκηση του Πρόδρομο Ο κόσμος παρά την νίκη επί της αιώνιας αντιπάλου με μια καλή εμφάνιση, μετά και την απομάκρυνση Χιμένεθ, συνεχίζει να βράζει, αφού ο Ισπανός ήρθε και λίγο πολύ παρουσιάστηκε ως Μεσσίας, από τον κ. Πετρίδη. Στα πιο πάνω, ήρθε να προστεθεί το ενδιαφέρον οκτώ επιφανών μετόχων του ΑΠΟΕΛ, που υπηρέτησαν την ομάδα επί κ. Φοίβου Ερωτοκρίτου. Η πρόταση των οκτώ, όπως μάθαμε, δόθηκε προ δεκαημέρου στον Πρόδρομο Πετρίδη, ο οποίος, με ανακοίνωση του ανέφερε πως εφόσον υπάρξει πρόταση θα παρουσιαστεί στον κόσμο της ομάδας. Δηλώσεις έκανε αντίστοιχες ο εκπρόσωπος Τύπου της ομάδας, Νεκτάριος Πετεβίνος, την Παρασκευή 14 Μαρτίου σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, λέγοντας πως δεν υπάρχει πρόταση ενώπιον της εταιρείας. Για να μάθουμε εν τέλει ότι η πρόταση ήταν για μέρες στα χέρια τους.
Η οργή ξεχειλίζει - Σιωπηλό «διαζύγιο» με τη Διοίκηση
Στα τελευταία δύο παιχνίδια του ΑΠΟΕΛ στο ΓΣΠ, το σκηνικό έξω από τη δυτική κερκίδα ήταν ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί. Οπαδοί συγκεντρώθηκαν μετά τους αγώνες, εκφράζοντας ανοιχτά την οργή και την απογοήτευσή τους για τη διοίκηση. Τα συνθήματα στρέφονταν προσωπικά κατά του Πρόδρομου Πετρίδη, ενώ για πρώτη φορά ακούστηκαν με τέτοια ένταση επικρίσεις και προς το Σωματείο, το οποίο κατηγορείται ότι επέτρεψε τη διόγκωση των προβλημάτων χωρίς ουσιαστική παρέμβαση. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: δεν υπάρχει πλέον εμπιστοσύνη ούτε στον Πετρίδη ούτε στους θεσμικούς φορείς που εποπτεύουν την εταιρεία. Η εικόνα εντός γηπέδου ήταν εξίσου αποκαρδιωτική. Οι κερκίδες εμφανίζονται απογοητευτικά άδειες για τα δεδομένα του ΑΠΟΕΛ, με τον κόσμο να επιλέγει συνειδητά την αποχή ως μορφή πίεσης. Σε πηγαδάκια και δημόσιες τοποθετήσεις, οπαδοί διαμηνύουν ότι αν δεν υπάρξει αποχώρηση της διοίκησης Πρόδρομου Πετρίδη, δεν προτίθενται να επιστρέψουν στο γήπεδο. Το πλήγμα δεν είναι μόνο αγωνιστικό ή οικονομικό, αλλά βαθιά θεσμικό και ψυχολογικό.
Δέκα χρόνια μετά
Το 2026 μπήκε με τον ΑΠΟΕΛ να παλεύει για μια θέση στην εξάδα, με τον προπονητή να αφήνει υπόνοιες για τη Διοίκηση και τους παίκτες εμφανώς ψυχολογικά καταπονημένους εντός γηπέδου. Και το πιο οξύμωρο όλων: τη χρονιά που ο σύλλογος συμπληρώνει 100 χρόνια ιστορίας, αντί να ετοιμάζεται για εορτασμούς, αναστοχασμό και επαναβεβαίωση της ταυτότητάς του, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια υπαρξιακή κρίση. Τα 100χρονα, που θα έπρεπε να αποτελούν κορύφωση μιας διαδρομής γεμάτης τίτλους, ευρωπαϊκές βραδιές και δυναστείες, σκιάζονται από οικονομικές εκκρεμότητες, διοικητική αμφισβήτηση και ένα πρωτοφανές ρήγμα εμπιστοσύνης με τον κόσμο. Η επέτειος δεν λειτουργεί ως σημείο ενότητας αλλά ως σκληρός καθρέφτης: αναδεικνύει την απόσταση ανάμεσα στο ένδοξο παρελθόν και στο αβέβαιο παρόν. Αντί για γιορτή, επικρατεί καχυποψία, αντί για όραμα, διαχείριση κρίσης. Και αυτό είναι ίσως το πιο καυστικό σχόλιο για τη σημερινή πραγματικότητα: ο ΑΠΟΕΛ των 100 χρόνων δεν παλεύει για να μεγαλώσει, αλλά για να σταθεί όρθιος.
