Η Γαλλική Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών (UNFP) προσέφυγε εναντίον του γαλλικού κράτους, σε ένα ευρωπαϊκό όργανο που εποπτεύει τα εργασιακά δικαιώματα στις χώρες της Ευρώπης: την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων. Η Επιτροπή αποφάσισε ομόφωνα ότι η καταγγελία είναι βάσιμη και αποδέχτηκε να την εξετάσει.

Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που ένωση ποδοσφαιριστών – και γενικότερα αθλητική οργάνωση – φτάνει σε αυτό το ευρωπαϊκό όργανο και ζητάει από κράτος να λογοδοτήσει για τις συνθήκες εργασίας των ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται στη χώρα του. Η ουσία είναι απλή. Ποιος προστατεύει τους ποδοσφαιριστές όταν τραυματίζονται, εξαντλούνται ή πιέζονται να παίζουν χωρίς ξεκούραση; Ποιος τους εξασφαλίζει αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας;

Η γαλλική κυβέρνηση προσπάθησε να ξεφύγει από την ευθύνη υποστηρίζοντας ότι τα προβλήματα τα δημιουργεί η FIFA με τις μονομερείς της αποφάσεις, και όχι το ίδιο το κράτος. Η Επιτροπή απέρριψε αυτό το επιχείρημα λέγοντας ότι τα κράτη δεν μπορούν να κρύβονται πίσω από τη FIFA ούτε το λεγόμενο αυτοδιοίκητο των αθλητικών ομοσπονδιών. Είναι υπόλογα για όσα συμβαίνουν στους εργαζόμενους εντός των συνόρων τους – και οι ποδοσφαιριστές είναι εργαζόμενοι.

Η FIFPRO Europe, που εκπροσωπεί τους ποδοσφαιριστές στην Ευρώπη, χαιρέτησε αυτή την εξέλιξη και δήλωσε ότι θα συμμετάσχει ενεργά στη διαδικασία. Όπως αναφέρει, η υπόθεση δεν αφορά μόνο τη Γαλλία, αλλά όλη την Ευρώπη.

Τρεις λόγοι που η εξέλιξη αυτή έχει σημασία:

Γιατί όλο αυτό δεν είναι μια απλή τυπική εξέλιξη; Πρώτον, πρόκειται για πρωτοφανής απόφαση. Καμία αθλητική οργάνωση δεν είχε ποτέ ως σήμερα φτάσει σε αυτό το ευρωπαϊκό όργανο. Δεύτερον, η Επιτροπή αποτελείται από 15 ανεξάρτητα μέλη από διαφορετικές χώρες της Ευρώπης – και αποφάσισαν ομόφωνα, χωρίς ούτε μία αντίθετη ψήφο. Τρίτον, και πιο κρίσιμο, η Επιτροπή ήδη ξεκαθάρισε, ακόμα και σε αυτό το αρχικό στάδιο, ότι το επιχείρημα «εμείς ως κράτος δεν ευθυνόμαστε για τη FIFA» δεν στέκει. Αυτή η αρχή ισχύει εξίσου για κάθε ευρωπαϊκή χώρα – και κατ’ επέκταση για την Κύπρο.

Τι σημαίνει αυτό για την Κύπρο

Εδώ και χρόνια ο ΠΑ.Σ.Π. καταγγέλλει σοβαρά προβλήματα στο κυπριακό ποδόσφαιρο, χωρίς ουσιαστική ανταπόκριση από τις αρχές. Συγκεκριμένα:

• Συμβόλαια κάτω από τον κατώτατο μισθό.

Συνεχίζεται η παράνομη πρακτική υπογραφής συμβολαίων με αμοιβές χαμηλότερες από αυτές που το ίδιο το κυπριακό κράτος ορίζει ως κατώτατο μισθό.

• Δύο μέτρα και δύο σταθμά για τις γυναίκες.

Η Εθνική Γυναικών αντιμετωπίζεται διαφορετικά από την Εθνική Ανδρών – σε αμοιβές, σε συνθήκες μετακίνησης και σε υποδομές.

• Παιχνίδι κάτω από επικίνδυνες συνθήκες.

Αγώνες διεξάγονται σε ακραίες καιρικές συνθήκες, χωρίς επαρκή ιατρική κάλυψη στα γήπεδα.

• Εμπόδια στους ανήλικους αθλητές.

Οι κανόνες δυσκολεύουν τους νεαρούς αθλητές να μετακινηθούν ελεύθερα από ομάδα σε ομάδα.

• Εξαντλητικό πρόγραμμα αγώνων.

   

  Συσσωρεύονται όλο και περισσότεροι αγώνες, χωρίς κανείς να ρωτάει τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές αν αντέχουν.

Αν τα προβλήματα αυτά δεν λυθούν, ο ΠΑ.Σ.Π. θα ακολουθήσει το παράδειγμα της UNFP και θα προσφύγει και αυτός στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων.

Η εξέλιξη στη Γαλλία ενδέχεται να ανοίξει τον δρόμο για μια ιδιαίτερα σημαντική συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν μπορούν να παραμένουν αδιάφορα απέναντι σε ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα τους ποδοσφαιριστές, επικαλούμενα γενικά ότι πρόκειται αποκλειστικά για «αθλητικές υποθέσεις» ή το αυτοδιοίκητο του αθλητισμού.

Οι ποδοσφαιριστές δεν είναι απλώς αθλητές. Είναι εργαζόμενοι. Η υγεία, η ασφάλεια, η αξιοπρέπεια και τα θεμελιώδη εργασιακά τους δικαιώματα δεν μπορούν να καθορίζονται μονομερώς από αθλητικές αρχές, χωρίς αποτελεσματικό κρατικό έλεγχο και χωρίς σεβασμό στο ευρωπαϊκό και εθνικό δίκαιο.