Η εμφάνιση της Ομόνοιας στο Γιβραλτάρ ήταν κατώτερη των προσδοκιών. Οι πράσινοι κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν μια ομάδα που δεν αποτελεί μεγαθήριο, κι όμως τα όσα έδειξαν εντός των τεσσάρων γραμμών ήταν αρκετά για να προκαλέσουν νέο κύμα προβληματισμού και ανησυχίας. Οι δύο αναμετρήσεις με την Καϊράτ είχαν το «ελαφρυντικό» των κόκκινων καρτών, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν παρατηρήθηκε το βράδυ της Πέμπτης (06/08).

Το «τριφύλλι» κατέγραψε μόλις ένα ικανοποιητικό πρώτο 20λεπτο, χωρίς όμως να προκαλεί… φόβο στην ομάδα του Γιβραλτάρ. Οι ποδοσφαιριστές στην μεσοεποθετική γραμμή φαίνεται πως έχασαν την… χημεία της προηγούμενης περιόδου. Χρόνος για… χάσιμο και σκέψεων για το γεγονός πως έφυγαν οι Σεμέδο-Μαέ, δεν χωράει για μια ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστεί. Οι ποδοσφαιριστές στην εν λόγω θέση δεν δείχνουν φρεσκάδα και καθαρό μυαλό με αποτέλεσμα να είναι ακίνδυνοι για την αντίπαλη εστία.

Απ’ εκεί και πέρα, η Λίνκολν πήρε τα ηνία και περιόρισε κάθε ατού της Ομόνοιας. Στις ελάχιστες δε ευκαιρίες που βρήκε, σόκαρε το «τριφύλλι» και άνοιξε το σκορ. Το 0-1 από μια ομάδα που θεωρητικά δεν έχει την ποιότητα και το εκτόπισμα των πρασίνων, ήταν άλλο ένα στοιχείο που πλήγωσε άπαντες.

Το γεγονός πως ο Παναγιώτης Αντρέου έσωσε την παρτίδα και έδωσε ελπίδα στην ομάδα του, δεν αναιρεί πως υπάρχει ακόμη μπόλική δουλειά να γίνει σε αγωνιστικό και μεταγραφικό μέρος. Ο Μπεργκ καλείται να βγάλει εκ νέου τον καλό εαυτό της ομάδας του ώστε να αποκτήσει αφ’ ενός αυτοπεποίθηση και αφετέρου να ξεπερνά τέτοιου είδους ομάδες χωρίς να… δίνει δικαιώματα. Το παιχνίδι της ερχόμενης Πέμπτης (13/08) είναι μονόδρομος για μια πειστική εμφάνιση που θα συνοδευτεί με πρόκριση, ώστε να μην κάνουν ξανά την εμφάνιση τους τα γκρίζα σύννεφα.