ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Ανδρέας Σταυρινίδης

Κάθε δύσκολη αποστολή απαιτεί κάτι περισσότερο από αγωνιστικές δυνατότητες. Απαιτεί πίστη, πάθος, σκληρή δουλειά και μια ομάδα που ξέρει τι θέλει και παλεύει γι’ αυτό. Αυτή είναι η φιλοσοφία που ακολουθεί ο Φάντζιο Μπούις, με στόχο την παραμονή της Ομόνοιας 29ης Μαΐου στην πρώτη παραμονή. Ο 52χρονος Βέλγος προπονητής γνωρίζει πως ο δρόμος δεν είναι εύκολος, αλλά δεν αναζητεί δικαιολογίες. Αντίθετα, πιστεύει ότι η ομαδικότητα και η πίστη στις δυνατότητες της ομάδας μπορούν να τη βοηθήσουν να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της πρώτης κατηγορίας.

Με παραστάσεις από το Βέλγιο, την Ελλάδα και την Κύπρο, τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως προπονητής, αλλά και με εμπειρία από τον ρόλο του τεχνικού διευθυντή στη Σαουδική Αραβία με την Άμπχα, ο Μπούις έχει διαμορφώσει τη δική του ποδοσφαιρική φιλοσοφία.

Σε συνέντευξή του στο «Γήπεδο» του «Πολίτη», μιλά για τη «μάχη» της παραμονής, τη δυναμική του κόσμου της Ομόνοιας 29ης Μαΐου, τις αλλαγές στο κυπριακό ποδόσφαιρο και τα μαθήματα που αποκόμισε από διαφορετικές ποδοσφαιρικές κουλτούρες. Ο στόχος του είναι ξεκάθαρος και τον συνοψίζει σε μια φράση: «Παραμονή και διάρκεια!»

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με την Ομόνοια 29ης Μαΐου και τι ήταν αυτό που σας έκανε να αποδεχθείτε την πρόταση της διοίκησης;

«Η πρώτη επαφή έγινε το προπερασμένο καλοκαίρι όταν η ομάδα ήταν στη δεύτερη κατηγορία, όμως το θέμα δεν προχώρησε. Όμως τα αποτελέσματα δεν ήταν αυτά που ήθελαν και με πήραν τηλέφωνο τον Δεκέμβριο και με ρώτησαν αν με ενδιέφερε να εργαστώ στην ομάδα. Μόλις είχα πάει στο Βέλγιο, όμως δεν χρειάστηκε να το σκεφτώ δύο φορές. Ήμουν ευχαριστημένος από την πρώτη εμπειρία που είχαμε! Πιστεύω ότι μου ταιριάζει, ως άνθρωπο, ο τρόπος με τον οποίο σκέφτονται οι άνθρωποι της ομάδας. Είμαι ένας άνθρωπος που θέλω να κερδίζει. Έχω πάθος, αγαπάω αυτό που κάνω και βρήκα και την αγάπη στην ομάδα από τους ανθρώπους που διοικούν την Ομόνοια 29ης Μαΐου, καθώς και από τον κόσμο. Οπότε πιστεύω ότι είναι μια ομάδα που μου ταιριάζει απόλυτα. Είναι σωστοί άνθρωποι. Ό,τι θέλουμε το συζητάμε στα ίσια. Είναι άνθρωποι που αναγνωρίζουν τη δουλειά μου, σε κοιτάνε στα μάτια και σου μιλάνε ευθέως».

Τι χρειάζεται πιστεύετε για να επιτευχθεί ο βασικός στόχος που είναι η παραμονή;

«Το πρώτο που χρειάζεται είναι δουλειά. Χωρίς δουλειά δεν μπορείς να φτάσεις πουθενά. Πρέπει να υπάρχει πλάνο και πίστη σε αυτά που κάνεις. Θεωρώ ότι κάναμε ένα καλό γκρουπ με ποδοσφαιριστές, το κλίμα είναι πάρα πολύ καλό που είναι σημαντικό για να πετύχεις τους στόχους σου. Διαλέξαμε καλούς χαρακτήρες, παιδιά που έχουν όρεξη και κίνητρο. Μπορεί να έχουμε ένα χαμηλό μπάτζετ, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία. Από τη στιγμή που ήξερα τα δεδομένα, δεν είναι δικαιολογία. Δεν μπορώ να κρύβομαι πίσω από αυτό. Είναι έντεκα αυτοί, έντεκα εμείς, έτσι το βλέπω. Σίγουρα δεν έχουμε την ποιότητα σε σύγκριση με άλλες ομάδες. Όμως μπορούμε να καλύψουμε τη διαφορά ποιότητας με άλλα στοιχεία. Δηλαδή με τρεξίματα, με πάθος, με θέληση, με την ομαδικότητα. Σίγουρα θα είναι δύσκολο το έργο μας, ωστόσο πιστεύουμε ότι με τη δουλειά μας μπορούμε να φτάσουμε εκεί που πρέπει».

Ποια θεωρείτε ότι είναι τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της Ομόνοιας 29ης Μαΐου και σε ποιους τομείς πιστεύετε ότι χρειάζεται βελτίωση;

«Είναι μια νέα ομάδα, σίγουρα υπάρχει βελτίωση. Η μεγαλύτερή μας δύναμη είναι σίγουρα ο κόσμος μας, που στηρίζει την ομάδα, είτε στα καλά είτε στα κακά. Διότι είχαμε και δύσκολες στιγμές πέρσι. Όμως είναι εκεί και εμψυχώνουν τους παίκτες με ωραίο τρόπο. Οπότε είναι μεγάλη δύναμη αυτό! Είναι μεγάλο όπλο. Είμαστε μια ομάδα που είναι στην αρχή, οχτώ χρόνια ζωής. Έχουμε ήδη το κέντρο μας που είναι σε πολύ καλό επίπεδο, σε σχέση με άλλες ομάδες πρώτης κατηγορίας. Σίγουρα πρέπει να μεγαλώσουμε οργανωτικά. Αυτό που λείπει ακόμη στην ομάδα είναι ότι πρέπει να το πιστέψουμε περισσότερο. Δηλαδή η ομάδα ξεκίνησε από το τοπικό, βγήκε πολύ γρήγορα στις πάνω κατηγορίες και πρέπει να πούμε ‘είμαστε πλέον ομάδα πρώτης κατηγορίας, δεν είμαστε ομάδα δεύτερης κατηγορίας’. Ακόμη και αν έχουμε χαμηλό μπάτζετ, αν δουλέψεις σωστά και έχεις το πλάνο σου μπορείς να πετύχεις!».

Πόσο σημαντικός είναι ο ψυχολογικός παράγοντας στη «μάχη» της παραμονής και πώς προσπαθείτε να μεταφέρετε στους ποδοσφαιριστές σας αυτοπεποίθηση και πίστη στις δυνατότητές τους;

«Είναι πολύ σημαντικό κομμάτι η ψυχολογία. Προσπαθούμε, μέσω των προπονήσεων και των ομιλιών, να δείξουμε στους παίκτες ότι είμαστε καλοί. Στα τελευταία παιχνίδια, όπου παίξαμε με ομάδες που είναι στην πρώτη θέση, όπως με την ΑΕΛ και την ΑΕΚ, μέχρι το 80’-85’ ήμασταν εκεί. Μπορούσαμε ακόμη και να κερδίσουμε με λίγη τύχη, με λίγη περισσότερη συγκέντρωση, αλλά χάσαμε. Η ψυχολογία έρχεται όταν πιστεύεις!».  

Έχετε μια ολοκληρωμένη εικόνα του κυπριακού πρωταθλήματος από την πολυετή παρουσία σας εδώ. Τι έχει αλλάξει στο επίπεδο του κυπριακού ποδοσφαίρου από τότε που ήσασταν ποδοσφαιριστής μέχρι σήμερα που εργάζεστε ως προπονητής;

«Θεωρώ ότι έχει μεγαλώσει αρκετά η διαφορά των μεγάλων ομάδων με τις υπόλοιπες. Σε αυτό διαδραμάτισε ρόλο το οικονομικό. Έχουν έρθει αρκετά λεφτά σε μεγάλες ομάδες. Το επίπεδο ανέβηκε, κι αυτό φαίνεται και από την Ευρώπη, καθώς η Κύπρος μπορεί να σταθεί απέναντι σε πολλές χώρες. Αυτό αποτυπώνεται και στη 15η θέση που έχουμε στην Ευρώπη. Προηγουμένως νομίζω ήταν πιο εύκολο μια μικρή ομάδα να νικήσει μια μεγάλη. Τώρα είναι πιο δύσκολο μια ομάδα να κάνει την έκπληξη».

Ως ποδοσφαιριστής περάσατε από το Βέλγιο, την Ελλάδα και την Κύπρο. Υπάρχει κάποιος σταθμός της καριέρας σας που θεωρείτε ότι σας επηρέασε περισσότερο και διαμόρφωσε τον προπονητή που είστε σήμερα;

«Πιστεύω ότι από κάθε χώρα έχω κερδίσει κάτι. Στο Βέλγιο για παράδειγμα που δούλευα στις ακαδημίες ομάδας πρώτης κατηγορίας, έμαθα ότι η ζωή για το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο στο γήπεδο. Δηλαδή έχει πολλά πράγματα εκτός γηπέδου, το πώς να προσέχω τη ζωή μου, έμαθα τι σημαίνει πειθαρχία, οργάνωση, ενώ είχα ένα περιβάλλον γύρω μου που με βοηθούσε. Αυτά όλα τα βρήκα στο Βέλγιο και με βοήθησαν να γίνω καλύτερος ποδοσφαιριστής και άνθρωπος, αλλά με βοηθούν και τώρα ως προπονητή. Με βοήθησαν να έχω όρεξη και αγάπη για τη δουλειά μου. Αυτή τη νοοτροπία την έχω ακόμη. Στην Ελλάδα περισσότερο έμαθα να παλεύω. Στο Βέλγιο τα είχαμε όλα έτοιμα, στην Ελλάδα δεν τα βρίσκαμε έτοιμα, έπρεπε να παλέψουμε. Ακόμη και στο στιλ ποδοσφαίρου, στην Ελλάδα έπρεπε να παλέψουμε για να πετύχουμε. Κι αυτό με έχει βοηθήσει ως προπονητή!».

Έχετε εργαστεί σε διαφορετικά ποδοσφαιρικά περιβάλλοντα, ακόμη και στη Σαουδική Αραβία ως τεχνικός διευθυντής. Τι αποκομίσατε από αυτή την εμπειρία;

«Η Σαουδική Αραβία, όπου μείναμε για πάνω από τρία χρόνια, ήταν ένα Πανεπιστήμιο. Μέχρι εκείνη τη στιγμή είχα δει μόνο την πλευρά του παίκτη και του προπονητή, δεν υπήρξα ποτέ τεχνικός διευθυντής. Είσαι ο κρίκος ανάμεσα σε παίκτες, προπονητή και διοίκηση. Αυτή ήταν μια πλευρά που δεν είχα συνηθίσει».

Το γεγονός ότι μια από τις επιδιώξεις σας ήταν να προωθήσετε νεαρούς στην πρώτη ομάδα, σας βοηθάει τώρα στην Ομόνοια 29ης Μαΐου;

«Εννοείται! Πάντα είχα αυτό τον σκοπό! Η ακαδημία είναι για μένα το μέλλον για κάθε ομάδα. Σε όποια ομάδα και αν ήμουν έδινα σημασία στους μικρούς. Στη Σαουδική Αραβία εφτά νεαροί υπέγραψαν στην πρώτη ομάδα και τέσσερα-πέντε παιδιά κλήθηκαν στις εθνικές ομάδες. Αυτό ήταν ένα μεγάλο επίτευγμα που καταφέραμε διότι δεν είχαν καθόλου νοοτροπία να δουλεύουν με μικρούς». 

Έχοντας υπάρξει ποδοσφαιριστής και πλέον προπονητής, πώς έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεστε το ποδόσφαιρο;

«Ως παίκτης ήθελα πάντα να νικήσω, είχα πάθος, κι αυτά δεν άλλαξαν. Θέλω με σωστό τρόπο να κερδίζω. Σίγουρα βλέπω διαφορετικά τώρα το παιχνίδι ως προπονητής. Έχω μεγαλύτερη γνώση και εμπειρία από ό,τι είχα ως ποδοσφαιριστής. Μπορώ να πω ότι αν ήμουν τώρα παίκτης θα ήμουν πολύ καλύτερος (γέλια!), διότι καταλαβαίνεις πολύ περισσότερα!».

Αν σας ζητούσα να περιγράψετε με μία φράση τι θέλετε να πετύχετε με την Ομόνοια 29ης Μαΐου, τι θα μου λέγατε;

«Παραμονή και διάρκεια!»

Αν μπορούσατε να μπείτε για ενενήντα λεπτά στην κερκίδα των οργανωμένων της Ομόνοιας 29ης Μαΐου και να δείτε την ομάδα σας μέσα από τα δικά τους μάτια, τι είναι αυτό που θα θέλατε να αντικρίσετε στο γήπεδο;

«Σίγουρα πάθος! Όλα ξεκινάνε από το πάθος! Το πάθος που υπάρχει στον κόσμο πρέπει να το έχουν και οι ποδοσφαιριστές. Αυτό είναι το πρώτο. Εμένα δεν με καλύπτει μόνο η καλή εμφάνιση. Πρέπει να πάρουμε και αποτελέσματα. Δεν πρέπει εγώ ως προπονητής να πω του παίκτη, δώσε τα όλα, πρέπει να το έχει ο παίκτης από μόνος του! Ο κόσμος μπορεί να είναι ευχαριστημένος με την παρουσία μας, αλλά εγώ δεν είμαι ευχαριστημένος με πέντε βαθμούς. Πρέπει να κάνουμε το κάτι παραπάνω!».