Τσιτσιπάς για τον τελικό: «Να αφήσω όλο το κορμί μου στο court»

O Στέφανος Τσιτσιπάς μίλησε και για τις δυσκολίες του αγώνα με τον Ζβέρεφ και για τη δέσμευση πως θα δώσει τα πάντα στον τελικό της Κυριακής (13/6).

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς είπε σε συνέντευξη Τύπου για:

Τις προσπάθειές του: «Είμαι πολύ ικανοποιημένος με τον εαυτό μου και έχω δείξει πειθαρχία μέχρι τώρα. Και έχω τώρα τον τελικό, που είναι κάτι συναρπαστικό και ανυπομονώ να αφήσω όλο το σώμα μου στο court».

Το τι σημαίνει ο τελικός: «Σημαίνει πολλά. Ήταν δύσκολο ματς, γεμάτο συναισθήματα, με τόσες πολλές φάσεις για μένα. Στο τέλος ήταν μεγάλη ανακούφιση που κατάφερα να το κλείσω με τόσο καλό τρόπο. Ήταν εξαντλητικό. Ήταν δύσκολο να χειριστώ όλα αυτά τα πράγματα, να τα βάλω όλα μαζί. Κατάφερα να κλείσω το ματς όταν έπρεπε. Είμαι περήφανος, μου αρέσει πολύ αυτό που κάνω, να παίζω σε αυτό το στάδιο. Είμαι ευγνώμων για κάθε ματς που μπορώ να παίζω. Είμαι ευλογημένος που έχω την ευκαιρία να παίζω ενάντια στους καλύτερους και να δοκιμάζω τον εαυτό μου, κάτι που πάντα ονειρευόμουν και ευχόμουν να συμβεί κάποια μέρα.

Τα συναισθήματά του όταν το 2-2 από 2-0: «Προσπαθούσα να έχω καλή σχέση με τον εαυτό μου, να “σπρώξω” για να συμβεί κάτι καλό. Ήξερα ότι δεν είχα τελειώσει, ότι είχα περισσότερα να δώσω. Έπαιζα καλύτερα, απλά έπρεπε να συγκεντρωθώ».

Το γεγονός ότι συγκινήθηκε: «Το Roland Garros είναι ένα ιστορικό τουρνουά, το έβλεπα από τότε που ήμουν μικρός. Ήταν το αγαπημένο τουρνουά του προπονητή μου (Γιώργος Σπηλιόπουλος), μεγάλωσα μαζί του. Πάντα παρακολουθούσα αυτή τη διοργάνωση. Πιο πολύ συγκινήθηκα διότι κατάφερα να βάλω τον εαυτό μου σε αυτή τη θέση, συγκινήθηκα για εκείνον. Είμαι σίγουρος ότι είναι περήφανος για μένα. Αυτό, όμως, ήταν το πρώτο βήμα, δεν έχω το έχω τελειώσει ακόμα».

Το 0-40 του Ζβέρεφ: «Είμαι κάποιος που παλεύει και δεν ήμουν διατεθειμένος να τα παρατήσω ακόμα. Νομίζω ότι έκανα κάποια πράγματα που δούλεψαν για μένα. Έμεινα ζωντανός και κατάφερα να επιστρέψω στο ματς. Ήταν ανάσα καθαρού αέρα αυτό το πρώτο γκέιμ. Ένιωσα αναζωογονημένος και ένιωσα ότι έπρεπε εκείνη τη στιγμή να το εκμεταλλευτώ».