Το συναίσθημα αποφάσισε για τον Παπουλή και τη φανέλα του

Η προσφορά ενός παίκτη όπως ο Παπουλής θα γραφτεί στην ιστορία του Απόλλωνα. Η ιστορία δεν αλλοιώνεται. Τα συναισθήματα, όμως, της εκτίμησης και της αγάπης των φιλάθλων για έναν παίκτη μπορεί να αντικατασταθούν με άλλα δυνατά συναισθήματα, της απογοήτευσης, ακόμη και του θυμού...

Ας πούμε το αυτονόητο: ότι ο κάθε ποδοσφαιριστής έχει το δικαίωμα να αλλάξει ποδοσφαιρική στέγη. Ο Φώτης Παπουλής στα 35 του χρόνια εξασφάλισε διετές συμβόλαιο με την Ομόνοια με πολύ καλές αποδοχές. Είναι μια πολύ καλή κίνηση για τον ίδιο και μια νέα πρόκληση στην καριέρα του.

Αυτή είναι η μία, όμως, όψη του νομίσματος. Διότι υπάρχει και η άλλη, η συναισθηματική. Αυτή που πίκρανε και απογοήτευσε τους φίλους του Απόλλωνα. Ο Παπουλής πρόσφερε πολύ στην ομάδα της Λεμεσού, συνέδεσε το όνομά του με ιστορικές στιγμές και ένιωσε και ο ίδιος την αγάπη που έτρεφαν γι’ αυτόν οι φίλαθλοι. Αυτή η αγάπη στηρίχτηκε και στην αφοσίωση για οκτώ συναπτά έτη.

Έτσι, λοιπόν, είναι απολύτως κατανοητό οι φίλοι του Απόλλωνα να νιώθουν απογοήτευση από την απόφαση του Παπουλή. Διότι δεν είναι το ότι έφυγε από τον Απόλλωνα. Είναι το γιατί και το πώς έφυγε. Ο ίδιος ο Νίκος Κίρζης είπε ότι οι κυανόλευκοι ήθελαν να κρατήσουν τον παίκτη. Πριν σκάσει η βόμβα ότι θα φορέσει τη φανέλα με το τριφύλλι, ο Φανούριος Κωνσταντίνου δήλωσε ότι πρόθεση του Ελλαδίτη άσου ήταν να αγωνιστεί στην Ελλάδα, εκφράζοντας τη θέση ότι θα ήταν καλό η φανέλα με τον αριθμό 26 να κοσμεί το μουσείο του σωματείου και ότι θα λάβει τις τιμές που του αρμόζουν.

Είναι προφανές, όμως, ότι για να συμβούν αυτά πρέπει ένας παίκτης να έχει την κοινή αποδοχή του κόσμου του Απόλλωνα. Και ο Παπουλής την έχασε. Είναι ενδεικτικό ότι ο Φανούριος άλλαξε στάση, παρότι σέβεται την απόφαση του Ελλαδίτη. Ο Μιλένκο Σπόλιαριτς, ένα από τα ιστορικότερα κεφάλαια της ομάδας, αποφάσισε στη δύση της καριέρας του, κάτω από διαφορετικές συνθήκες, να αγωνιστεί στην Πάφο. Αλλά, ο Σπόλιαριτς παραμένει σημαία για τους φίλους του Απόλλωνα. Για να παραμείνει στις καρδιές των φιλάθλων ένας αγαπητός γι’ αυτούς παίκτης παίζουν πολλά γεγονότα ρόλο. Με ποιον τρόπο και υπό ποιες συνθήκες έφυγε, ποιος είναι ο επόμενός του σταθμός και τι μεσολάβησε.

Η προσφορά ενός παίκτη όπως ο Παπουλής θα γραφτεί στην ιστορία του Απόλλωνα. Η ιστορία δεν αλλοιώνεται. Τα συναισθήματα, όμως, της εκτίμησης και της αγάπης των φιλάθλων για έναν παίκτη μπορεί να αντικατασταθούν με άλλα δυνατά συναισθήματα, της απογοήτευσης, ακόμη και του θυμού. Ο Λουίς Φίγκο θεωρείται προδότης για τους φίλους της Μπαρτσελόνα, την οποία απαρνήθηκε το 2000 για χάρη της Ρεάλ Μαδρίτης. Ποιος φίλος της Μπαρτσελόνα θα έπινε νερό στο όνομα του Κάρλες Πουγιόλ αν έκανε το ίδιο; Όσο περισσότερη αγάπη νιώθουν οι φίλαθλοι για έναν παίκτη τόσο περισσότερο δεν μπορούν να χωνέψουν μια «προδοσία».

Ποια θέση στις καρδιές των ΑΠΟΕΛιστών θα κατείχε ο Νούνο Μοράις αν αποφάσιζε να μετακομίσει σε έναν ανταγωνιστή του ΑΠΟΕΛ; Αυτός που έγινε τραγούδι στα χείλη της κερκίδας; Θα έμενε, άραγε, με τον ίδιο τρόπο στη μνήμη των Ομονοιατών ο Μάρκος Ράουφμαν αν έπαιρνε τον δρόμο για τη Λεμεσό ή τώρα ο Ματ Νταρμπισαϊαρ; Είπαμε, ο κάθε παίκτης έχει το δικαίωμα να κάνει τις επιλογές του. Όμως, αυτές οι επιλογές πυροδοτούν συναισθήματα. Είναι επόμενο…

Προηγούμενο άρθροΗ εμπιστοσύνη στον Σόλσκιερ απέδωσε!
Επόμενο άρθροΟκκάς για Τάμαρι: «Μοιάζει με τον Βαλμπουενά»
ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗΣ
Κατάγεται από τη Λεμεσό. Αποφοίτησε από τη Σχολή Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας. Εργάζεται στον ΠΟΛΙΤΗ από το 2003. Από μικρός ήταν με μια μπάλα στα πόδια και το μεγάλο του όνειρο ήταν να γίνει ποδοσφαιριστής. Δεν κατάφερε, όμως, να το εκπληρώσει. Εντούτοις βρίσκεται κοντά στο άθλημα υπό την ιδιότητα του αθλητικού συντάκτη κι αυτό… απαλύνει τον πόνο του! Μπορεί να μην εκπλήρωσε τη μεγάλη του επιθυμία, όμως κατάφερε να αγωνιστεί στο «Old Trafford» σε ένα τουρνουά μαζί με άλλους συναδέλφους από διάφορες χώρες. Στο «Θέατρο των Ονείρων» έζησε για λίγο το δικό του όνειρο. Ας είναι!