Το απίθανο μήνυμα της δασκάλας του Αντετοκούνμπο: «Εγώ σου έμαθα τραγουδάκια, εσύ μαθήματα ζωής»

Η δασκάλα του Γιάννη Αντετοκούνμπο στο νηπιαγωγείο, Σωτηρία Πολύζου-Μπαλτούνα είχε τη δική της συγκινητική ιστορία για τον Giannis. Και την μοιράστηκε λέγοντας: «Εγώ σου έμαθα τραγουδάκια, εσύ και η οικογένεια σου με διδάξατε μαθήματα ζωής».

Κάποτε, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έχει υπάρξει μαθητής. Όπως όλα τα παιδιά, βρέθηκε στο νηπιαγωγείο. Και είχε τη δασκάλα του, την Σωτηρία Πολύζου-Μπαλτούνα.

Η ίδια, μέσω της κόρης της, Χριστίνας, θέλησε να στείλει το δικό της, συγκινητικό μήνυμα, για τον άλλοτε μαθητή της και νυν πρωταθλητή του ΝΒΑ. Μαζί είχε και μία συγκλονιστική ιστορία.

Για την ημέρα που οι γονείς του Γιάννη δεν πήγανε στο σχολείο για να τον πάρουν, μετά το πέρας των μαθημάτων. Η κυρία Πολύζου-Μπαλτουνά πήρε τον μικρό Γιάννη από το χέρι και τον πήγε στο σπίτι του, όπου διαπίστωσε ότι οι γονείς του δεν συνειδητοποίησαν ότι είχε περάσει η ώρα, επειδή εργαζόντουσαν.

Αναλυτικά η ανάρτηση:

«Γιάννη Αντετοκούνμπο συγχαρητήρια για το σπουδαίο επίτευγμα της κατάκτησης του πρωταθλήματος του NBA και της ανάδειξης σου ως πολυτιμότερου παίκτη.

Σου παραθέτω ένα μήνυμα, με πολλή αγάπη, της μητέρας μου, της κυρίας Πολύζου-Μπαλτούνα Σωτηρίας, δασκάλας σου στο νηπιαγωγείο. Να είσαι καλά με υγεία και δύναμη. Πάντα επιτυχίες.

«Μπράβο Γιάννη. Βέβαια ένα μπράβο είναι λίγο μπροστά σε αυτό που έχεις καταφέρει. Είσαι ασύλληπτος, είσαι γενναίος.

Σε καμαρώνω πραγματικά έστω και από μακριά και πάντα λέω με καμάρι “Ο Γιάννης ήταν μαθητής μου”.

Όταν με ρωτούσαν οι γονείς των μαθητών μου “πώς βλέπεις το παιδί μου;” τους απαντούσα ότι δεν μπορώ εγώ να κρίνω αυτή τη στιγμή το τι θα καταφέρει και που θα φθάσει το κάθε παιδί. Παράδειγμα ο Γιάννης.

Ο Γιάννης ήταν ένα σεμνό, ευγενικό, καλό παιδί όπως άλλωστε και οι γονείς του. Ο πανύψηλος μπαμπάς του και η γλυκιά μαμά του. Ρώτησα τη μαμά του μια μέρα γιατί το όνομα Γιάννης, γιατί το όνομα Θανάσης (ο Θανάσης ήταν δευτέρα δημοτικού τότε και ο Γιάννης νηπιαγωγείο). Μου απάντησε “γιατί αγαπάμε πάρα πολύ την Ελλάδα και θέλουμε να το δείξουμε με αυτό τον τρόπο”.

Κάποια μέρα τελείωσε το πρόγραμμα του σχολείου, φύγανε τα παιδιά με τους γονείς τους. Οι γονείς του Γιάννη πουθενά. Περιμένω για κάμποση ώρα . Τηλέφωνο δεν υπήρχε. Δεν μπορούσα να αφήσω το παιδί μόνο του και να σηκωθώ να φύγω. Δεν θα το έκανα ποτέ. Γιάννη του λέω “ξέρεις που είναι το σπίτι σου;”. Ναι κυρία, μου απαντάει. Τον παίρνω απ’ το χεράκι του και πάμε σπίτι του. Οι γονείς απλά δεν κατάλαβαν πώς είχε περάσει η ώρα καθώς πάντα δούλευαν σκληρά για να συντηρήσουν την οικογένειά τους. Με ευχαρίστησαν με πολύ σεβασμό και αξιοπρέπεια. Εγώ όμως δεν έκανα τίποτα παραπάνω από το καθήκον μου. Η στάση τους με είχε συγκινήσει πραγματικά.

Σ’ ευχαριστώ Γιάννη που ήμουν η δασκάλα σου. Εγώ σου έμαθα τραγουδάκια, εσύ και η οικογένεια σου με διδάξατε μαθήματα ζωής.

Σου εύχομαι υγεία πάνω απ’ όλα και μια όμορφη ζωή, μια γλυκιά ζωή.

Σε ευχαριστούμε όλοι γι’ αυτό που μας προσφέρεις. Να είσαι πάντα καλά.

Η δασκάλα σου Πολύζου-Μπαλτούνα Σωτηρία.»