Δεν πρέπει να παρασύρει την ΑΕΚ η τριάρα που δέχθηκε την Τετάρτη (10/4) ο Άρης από την Ομόνοια, στον πρώτο ημιτελικό κυπέλλου που έγινε στο «Alphamega Stadium». Την ερχόμενη Κυριακή (14/04) οι κιτρινοπράσινοι θα βρεθούν αντιμέτωποι μ’ έναν «πληγωμένο» αντίπαλο, η ποιότητα του οποίου είναι δεδομένη, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι στα τελευταία παιχνίδια έδειξε πως δεν βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή αγωνιστική κατάσταση και προέρχεται από ανεπιτυχή αποτελέσματα. Το γεγονός αυτό, πάντως, θα πρέπει να ηχήσει ως καμπανάκι κινδύνου για την ομάδα της Λάρνακας, προκειμένου να αποφύγει τη ζημιά από τον Άρη, ο οποίος μετά από δύο σερί ήττες σε πρωτάθλημα και κύπελλο, θα επιδιώξει να ρεφάρει σε βάρος της ΑΕΚ.

Ο αγώνας της 7ης αγωνιστικής των πλέι οφ θεωρείται κομβικός για την ΑΕΚ κι έχει διπλή σημασία. Σε περίπτωση νίκης της ΑΕΚ, θα ανοίξει η ψαλίδα της διαφοράς από την «Ελαφρά Ταξιαρχία» στο +7, απόσταση που πολύ δύσκολα θα μπορεί να καλυφθεί στις εναπομείναντες αγωνιστικές. Αφού, λοιπόν, θα έχει εξασφαλίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό το ευρωπαϊκό εισιτήριο μέσω του πρωταθλήματος και δεν θα έχει την έγνοια ποια ομάδα θα κατακτήσει το κύπελλο, η ΑΕΚ θα μπορεί να επικεντρωθεί στην κούρσα για κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Οι ελπίδες της έχουν αναπτερωθεί μετά το διπλό της Ανόρθωσης μέσα στο ΓΣΠ σε βάρος του ΑΠΟΕΛ και πλέον ο τίτλος εξαρτάται (και) από τα πόδια των παικτών του Ραν Μπεν Σιμόν. Ουσιαστικά, μετά την τελευταία, απρόσμενη, όπως εξελίχθηκε ο αγώνας, εντός έδρας ήττα από τον ΑΠΟΕΛ, η οποία έφερε την απογοήτευση σ’ όλο τον οργανισμό της ΑΕΚ, παρουσιάζεται άλλη μία ευκαιρία στην ομάδα προκειμένου να κάνει το όνειρο πραγματικότητα.

Η ΑΕΚ καλείται να ξετυλίξει το «δώρο» της Ανόρθωσης… Σε ακόμα ένα παιχνίδι αντοχών και χαρακτήρα, αυτή τη φορά οι Λαρνακείς θα πρέπει να αρπάξουν την ευκαιρία από τα μαλλιά και όχι να κάνουν χαρακίρι.

Θα ήταν ευχής έργον για τους Αεκτζήδες και γενικά για τον φίλαθλο κόσμο της Λάρνακας, εάν με τη συμπλήρωση 30 χρόνων ζωής της ενοποιημένης ομάδας έλθει, επιτέλους, στην πόλη τους ο πολυπόθητος τίτλος πρωταθλήματος. Ένα πρωτάθλημα που για τελευταία φορά η Λάρνακα πανηγύρισε το 1988 (με τον Πεζοπορικό), ενώ πολύ πιο παλιά το κατέκτησε η ΕΠΑ στην πιο συγκλονιστική κούρσα, έως σήμερα, πρωταθλήματος στον ιστορία του κυπριακού ποδοσφαίρου (1969-70).