Όταν έχεις έξι ξεκάθαρες ευκαιρίες για γκολ και δεν σπρώχνεις την μπάλα εντός της τελικής γραμμής, όπως έλεγε και ο Όσιμ, η μπάλα... κάνει τα δικά της τερτίπια και σε τιμωρεί.

Στον Ολυμπιακό είναι απολύτως συνειδητοποιημένοι για την ήττα το απόγευμα της Κυριακής από τη Νέα Σαλαμίνα, αφού γνωρίζουν καλά πως όταν είσαι αναποτελεσματικός και δεν εκμεταλλεύεσαι το μομέντουμ, φυσιολογικά, θα γίνεις αποδέχτης αρνητικών εξελίξεων. Παράλληλα, ο Σάββας Πουρσαϊτίδης έκανε ματ στη σκακιέρα των πάγκων στον Πάμπο Χριστοδούλου, στήνοντας υποδειγματικά την ομάδα του εντός των τεσσάρων λευκών γραμμών του Μακαρείου. Περίμενε τον Ολυμπιακό όπως η γάτα το ποντίκι και, όπως και στο πρώτο παιχνίδι, έτσι και τώρα τον «σκότωσε» με την ταχύτητα των παικτών του.

Η ομάδα του Τακτακαλά απέδειξε ξανά πως όταν την πάνε στο παιχνίδι της γρήγορης μετάβασης αποσυντονίζεται. Οι Κορέια και Ρομάν δημιούργησαν επιθετική υπεραριθμία στο δεύτερο ημίχρονο (όταν μπήκε και ο Σίμπσον) και από παθητικοί έγιναν ενεργητικοί. Δηλαδή; Οι ερυθρόλευκοι επιτίθεντο μαζικά με πέντε παίκτες, συν τον Κωστή, έξι. Πέρα από αυτό, ο Ολυμπιακός όσο δεν εκμεταλλευόταν την κυριαρχία του έχανε στον τομέα της συγκέντρωσης και του αυτοελέγχου. Στοιχεία που βέβαια είχαν στο ρεπερτόριό τους οι παίκτες του Πουρσαϊτίδη και οι γραμμές τους δεν χαλούσαν ούτε για ένα εκατοστό.

Το πόσο είχαν επηρεαστεί ψυχολογικά οι μαυροπράσινοι μετά το πρώτο γκολ που δέχτηκαν καταδεικνύεται και από το εξής: όταν δυσκολεύονταν να διασπάσουν την καλά οργανωμένη άμυνα των ερυθρολεύκων, η μπάλα πήγαινε στον Ζαχαρίου, χωρίς όμως να βρει και ο ίδιος το αντίδοτο με μια του ενέργεια. Ανεξάρτητα αν ήταν καθαρό ή όχι το πρώτο γκολ της Νέας Σαλαμίνας (οι γραμμές του χόρτου λένε οφσάιντ), κάποιες από τις αδυναμίες του Ολυμπιακού επανεμφανίστηκαν την κατάλληλη στιγμή προκειμένου να λυθούν στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου.