Ο φετινός Ολυμπιακός αποτελεί μία επιπλέον απόδειξη και επιβεβαιώνει τον κανόνα του πρόωρου κυπριακού συμπεράσματος. Από όλα τα μέρη που αποτελούν το οικοδόμημα του κυπριακού ποδοσφαίρου. Είτε αυτοί είναι φίλαθλοι, είτε παράγοντες, είτε ΜΜΕ. Ο Τακτακαλάς, ένεκα και του χαμηλού προϋπολογισμού και του δύσβατου οικονομικού δρόμου που διένυσε για να επιβιώσει σε πρώτο χρόνο και στη συνέχεια για να επιστρέψει εκεί που ανήκει, ελάχιστοι ήταν αυτοί που επένδυαν σε μια διαπρεπή πορεία του συλλόγου στη φετινή σεζόν. Ιδιαίτερα μετά τη συντριβή από την Ανόρθωση, το μαυροπράσινο ιστορικό αντίσκηνο είχε διαγραφεί εντελώς από το κάδρο της διεκδίκησης για κάτι περισσότερο πέραν της παραμονής του στα σαλόνια των μεγάλων.

Σήμερα, με τα δεδομένα να έχουν αλλάξει άρδην και αφήνοντας πίσω την πανολεθρία του «Α.Παπαδόπουλος», το συγκρότημα του Πάμπου Χριστοδούλου δικαιωματικά κοιτάζει προς τα πάνω. Είναι για πέντε διαδοχικούς αγώνες αήττητο και αυτό τα λέει όλα. Παράλληλα, συστηματικά τονίζαμε ότι οι έξι ισοπαλίες αποτελούν πλασματικό αριθμό αναφορικά με το τι πήρε σε σχέση με το τι έδωσε. Επιπρόσθετα, το μήνυμά που εξέπεμπε αυτό το στατιστικό στην κοινή γνώμη ήταν αρνητικό και όπως, εν πρώτοις διεφάνη, μάλλον στην πράξη ισχύει το αντίθετο.

Πατούν γερά στη γη

Βέβαια, στον Προμαχώνα πατούν γερά τα πόδια τους στη γη και δεν αποπροσανατολίζονται, καθώς γνωρίζουν ότι θα έρθουν και οι μέρες του ντεφορμαρίσματος. Ανεξάρτητα, όμως, πού θα τερματίσει ο σύλλογος της Λευκωσίας, με τα όσα είδαμε σ' αυτές τις 12 αγωνιστικές, ο Ολυμπιακός με τρεις σοβαρές προσθήκες τον Ιανουάριο εκεί που πονάει, έχει κάθε λόγο να κάνει σκέψεις για κάτι που ομολογουμένως αρχικά δεν το πολυσκεφτόταν, και εννοούμε την κατάκτηση θέσης στην πρώτη εξάδα.