ΑΕΚ: Τα ντέρμπι που κρίνουν πολλά και το πρόσημο για τους νεοφερμένους
ΓΗΠΕΔΟ
Δημοσιευτηκε:

Η ομάδα της Λάρνακας είναι υποχρεωμένη πλέον να παίζει σε κάθε παιχνίδι υπό πίεση και με την πλάτη στον τοίχο
Το επόμενο εικοσαήμερο θα κρίνει πολλά για τη φετινή ΑΕΚ.
Παρόλο που μόλις έχει ολοκληρωθεί ο πρώτος γύρος και υπάρχουν ακόμα ένας ολόκληρος γύρος συν τα πλέι οφ, όπου μπορούν να γίνουν ανατροπές, είναι γενική η εκτίμηση ότι η ΑΕΚ παίζει τα ρέστα της στις επόμενες τρεις αγωνιστικές και κυρίως στα δύο εκτός έδρας ντέρμπι με Απόλλωνα και Ομόνοια, όχι πως ο εντός έδρας αγώνας ενδιάμεσα με την Πάφος FC θα είναι εύκολος.
Ωστόσο, τα δύο προσεχή ντέρμπι με δύο από τις πιο φορμαρισμένες ομάδες του πρωταθλήματος κρύβουν τεράστιο βαθμό δυσκολίας, με τους κιτρινοπράσινους να καλούνται να κάνουν μίνι ποδοσφαιρική υπέρβαση (με βάση πάντοτε την εικόνα που παρουσίασαν μέχρι σήμερα στο πρωτάθλημα), προκειμένου να επιστρέψουν στα νικηφόρα αποτελέσματα και να καλύψουν το χαμένο έδαφος.
Ενδεικτικό της κρισιμότητας που έχει για τους Λαρνακείς το επόμενο παιχνίδι με τον Απόλλωνα, στο Τσίρειο, είναι το γεγονός ότι οι κυανόλευκοι της Λεμεσού έχουν ήδη καλύψει ένα σημαντικό κομμάτι από το δικό τους χαμένο έδαφος, προέρχονται από δύο σερί νίκες και βρίσκονται ένα σκαλοπάτι πιο πάνω από την ομάδα της Λάρνακας, στην 5η θέση και στο +2.
Σε περίπτωση που η ΑΕΚ ηττηθεί στο Τσίρειο, κάτι που όλοι απεύχονται στο κιτρινοπράσινο στρατόπεδο, τότε η διαφορά από τον Απόλλωνα θα εκτοξευθεί στο +5. Δηλαδή, ακόμα και η διεκδίκηση των θέσεων που εξασφαλίζουν ευρωπαϊκό εισιτήριο για την επόμενη ποδοσφαιρική περίοδο θα δυσκολέψει πολύ για την ΑΕΚ, παρόλο που, όπως έχουμε προαναφέρει, υπάρχει ακόμα μπόλικος δρόμος στον μαραθώνιο του πρωταθλήματος.
Οι δε αποστάσεις που χωρίζουν τους κιτρινοπράσινους από τις υπόλοιπες ομάδες που πρωταγωνιστούν είναι σεβαστές. Από την πρωτοπόρο Ανόρθωση είναι στο -9, με τους Αμμοχωστιανούς να έχουν κι ένα παιχνίδι στο χέρι. Από την Ομόνοια είναι στο -7, ενώ από τον ΑΠΟΕΛ είναι στο -3, με τους γαλαζοκίτρινους της Λευκωσίας να έχουν τρία παιχνίδια λιγότερα. Η ΑΕΛ, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, είναι στο +3 από την ΑΕΚ.
Η ομάδα της Λάρνακας είναι υποχρεωμένη πλέον να παίζει σε κάθε παιχνίδι υπό πίεση και με την πλάτη στον τοίχο. Από ’δω και μπρος, η κάθε απώλεια βαθμών ενδεχομένως να είναι οδυνηρή. Και τούτο διότι, όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας, η ΑΕΚ κυνηγάει πέντε (!) ομάδες, ενώ ταυτόχρονα νιώθει και την καυτή ανάσα της Νέας Σαλαμίνας (είναι μόλις στο -1 από την ΑΕΚ), που απειλεί να την κατεβάσει από την πρώτη εξάδα.
Μέχρι τη διακοπή των Χριστουγέννων και το ντέρμπι με την Ομόνοια στο ΓΣΠ, στο πλαίσιο της 14ης αγωνιστικής, στην ΑΕΚ θα γνωρίζουν μέχρι πού θα μπορεί να στοχεύσει η ομάδα τους μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος, ενόψει βέβαια και της μεταγραφικής ενίσχυσης που αναμένεται να γίνει τον Ιανουάριο.
Μηδέν προσφορά
Μιας και ο λόγος για μεταγραφική ενίσχυση, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι με τη συμπλήρωση του πρώτου γύρου, συνοψίζοντας την προσφορά των νεοφερμένων ποδοσφαιριστών που αποκτήθηκαν το καλοκαίρι, θα λέγαμε ότι είναι απογοητευτική.
Ουδείς από τους εφτά παίκτες που ήλθαν στην «Αρένα» την περασμένη μεταγραφική περίοδο έχει αφήσει το στίγμα του στην ομάδα, τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Ο Ραούλ Ρουίζ ήλθε ως ο αντι-Ιγκόρ στην ομάδα, αλλά με εξαίρεση κάποια παιχνίδια στην αρχή της περιόδου δεν έχει καταφέρει να σταθεροποιήσει την απόδοσή του σε υψηλά στάνταρ.
Περίπου τα ίδια ισχύουν και για τον Κάρλες Πλάνας, ο οποίος έδειξε πως δεν είναι ο αμυντικός που μπορεί να κάνει τη μεγάλη διαφορά (τύπου Καταλά). Ούτε οι Σπόλιαριτς και Φιόλιτς έχουν καταφέρει να σταθεροποιήσουν την απόδοσή τους και να δώσουν το κάτι παραπάνω στο οργανωτικό παιχνίδι της ομάδας, παρόλο που ο Κροάτης μέσος έχει τρία γκολ στο ενεργητικό του.
Οι νεαροί Τάντι, Γκαρσία και Κίβενι έδειξαν καλά στοιχεία σε κάποια παιχνίδια, ο τελευταίος σκόραρε το νικητήριο γκολ σε βάρος της Δόξας, ωστόσο κρίνοντας τη συνολική τους παρουσία δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι έτοιμοι για να μονιμοποιηθούν στη βασική ενδεκάδα και να θεωρηθούν αξιόπιστες λύσεις.
Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, δεν είναι μόνο οι νεοφερμένοι που δεν έχουν βοηθήσει φέτος την ομάδα. Η αλήθεια είναι ότι ούτε κάποιες παλιές «καραβάνες» έχουν προσφέρει μέχρι στιγμής τα αναμενόμενα, κυρίως λόγω μακρόχρονων τραυματισμών (βλέπε Ακοράν, Μοϊσόφ, Τολμές, Χέφελ).
