Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο ένθετο «ΓΗΠΕΔΟ» της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» (έκδοση Πέμπτης 14/2)

Η σεζόν που διανύουμε είναι δεδομένο πως θα γραφτεί με μαύρα γράμματα στα βιβλία της ιστορίας της Ομόνοιας. Η λαοφιλής ομάδα δίνει μάχη για να αποφύγει τον όμιλο… του υποβιβασμού (αν και λογικά δεν θα μπει στη διαδικασία να ανησυχήσει για την παραμονή της) και οι οπαδοί της προσπαθούν με βαριά καρδιά να δεχθούν πως άλλη μια χρονιά έχει πάει χαμένη.

Γιατί μαθηματικά μπορεί να υπάρχουν οι πιθανότητες να βρεθεί η Ομόνοια στην εξάδα, όμως αν το δούμε εντελώς ρεαλιστικά και αντικειμενικά, η εικόνα που βγάζει μέσα στο γήπεδο η ομάδα του Γιάννη Αναστασίου δεν πείθει ότι αυτό το σύνολο, ακόμα και αν γίνει το… θαύμα και μπει στο πρώτο γκρουπ, στο τέλος θα ξεπεράσει και 2-3 ομάδες για να πάρει ευρωπαϊκό εισιτήριο.

Το σίγουρο είναι πως απομένουν δύο παιχνίδια μέχρι το τέλος της κανονικής περιόδου που δίνουν έξι βαθμούς. Με αυτούς τους έξι βαθμούς οι πράσινοι αυξάνουν τις πιθανότητές τους για να εισέλθουν στο πρώτο γκρουπ των πλέι οφ. Μιλάμε για τα παιχνίδια με την Ανόρθωση (17/02) στο «Αντώνης Παπαδόπουλος» και με την ΑΕΛ (23/02) στο ΓΣΠ. Πολύ δύσκολα και τα δύο.

Ντέρμπι, όμως… μονόδρομος. Οφείλει, όσο δύσκολο και αν φαίνεται με αυτά που δείχνει το «τριφύλλι», να διεκδικήσει και τα δύο τρίποντα. Τίποτα λιγότερο, αφού ένα τέτοιο σενάριο θα ήταν μάλλον καταδικαστικό ως προς τον στόχο της παρουσίας στην εξάδα.

Υπάρχει και το σενάριο να το καταφέρει έτσι κι αλλιώς η Ομόνοια, σε περίπτωση τιμωρίας της Ανόρθωσης στο περιβόητο θέμα Ουζόχο, όμως αυτό δεν εξαρτάται από την ίδια. Και σίγουρα θα είναι θετικό να μπει έστω και από την… εξωτερική στην εξάδα, όμως και πάλι θα είναι καθαρά θέμα γοήτρου, αφού μαθηματικά οι πιθανότητες για την Ευρώπη θα συνεχίσουν να είναι εξαιρετικά περιορισμένες.

Ο παλιός Ομονοιάτης...

Είναι αντιληπτό πως ο οπαδός της Ομόνοιας που διαβάζει αυτό το ρεπορτάζ, μάλλον θα κουνάει το κεφάλι με προβληματισμό και αγανάκτηση. Κανείς να μην αδικεί τους φίλους του «τριφυλλιού» για αυτό το πράγμα. Όποιος το κάνει, ας μπει λίγο και στη θέση τους. Ειδικά αυτών που είχαν μάθει, τις προηγούμενες δεκαετίες, ότι η μεγαλύτερη αποτυχία για την Ομόνοια είναι η… 2η θέση! Όσο δε για την απουσία από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, δεν ήταν ποτέ στο πλάνο ακόμα και του πιο απαισιόδοξου οπαδού.

Αυτή ήταν κάποτε η Ομόνοια και αυτές τις εποχές περίμεναν χιλιάδες φίλοι της φέτος όταν ένας επενδυτής αναλάμβανε να φέρει εις πέρας το πλάνο της επιστροφής του συλλόγου στην κορυφή. Όχι όμως και όλοι, αφού είναι γνωστά τα όσα έγιναν, με τη διαφωνία της Θύρας 9 στην ίδρυση της νέας εταιρείας και τη μετέπειτα δημιουργία ενός άλλου σωματείου (Ομόνοια 1948).

Τραγικά τα νούμερα

Ο κόσμος, ωστόσο, που πίστεψε σε μια νέα εποχή στην Ομόνοια με την έλευση του Σταύρου Παπασταύρου, για την ώρα δικαιούται να νιώθει πικραμένος. Οι λόγοι είναι ξεκάθαροι. Αν ακόμα τους ψάχνει κανείς, ας ρίξει μόνο μια ματιά στη βαθμολογία του πρωταθλήματος. Μόνο αυτό, τίποτε άλλο.

Θα δει την Ομόνοια στην 7η θέση και γενικότερα εκτός της πρώτης εξάδας στο μεγαλύτερο διάστημα του πρωταθλήματος. Θα τη δει να έχει κερδίσει μόλις 8 από τα 20 παιχνίδια που έδωσε και να έχει περισσότερες ήττες παρά νίκες (8-3-9) σε τόσο προχωρημένο στάδιο της σεζόν. Επίσης, έχει πετύχει σε αυτά τα 20 παιχνίδια μόλις 23 γκολ (ουσιαστικά έναν ανά αγώνα) και έχει δεχθεί 24, άρα και ο συντελεστής τερμάτων είναι αρνητικός...

Και για όσους πιστεύουν πως τουλάχιστον στην άμυνα τα πάει καλά, να τους ενημερώσουμε πως ούτε αυτό ισχύει. Από τις έξι ομάδες που για την ώρα είναι πάνω από τους πράσινους στη βαθμολογία, μόνο η Νέα Σαλαμίνα έχει δεχθεί περισσότερα γκολ (26). Οι άλλες πέντε ομάδες έχουν δεχθεί όλες λιγότερα. Την καλύτερη άμυνα μέχρι στιγμής παρουσιάζει η ΑΕΚ (14) και ακολουθούν ο Απόλλωνας (15), ο ΑΠΟΕΛ (17), η Ανόρθωση (21) και η ΑΕΛ (21). Ακόμα και στο επιχείρημα ότι η διαφορά της ΑΕΛ και της Ανόρθωσης με την Ομόνοια είναι μόνο στα τρία γκολ παθητικό, η ομάδα της Λεμεσού έχει συντελεστή τερμάτων +11 και η Ανόρθωση +4, ακόμα και με όλα τα δικά της προβλήματα στη φετινή σεζόν.