Σε ρυθμούς προγραμματισμού κινείται η Ανόρθωση. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή αυτά συνέβαιναν. Οι εγχώριες διοργανώσεις είχαν ολοκληρωθεί και οι ομάδες δειλά-δειλά έκαναν τις πρώτες τους κινήσεις ενόψει της επόμενης περιόδου.

Φέτος, αυτή η κατάσταση είναι διαφοροποιημένη, αφού οι υπεύθυνοι προγραμματισμού καλούνται να εργαστούν με αλλιώτικα κριτήρια από τα... γνωστά, τόσο στο κομμάτι των αποχωρήσεων, όσο ειδικότερα αυτό της ενίσχυσης.

Φυσικά, τα πάντα έχουν να κάνουν με τη νέα εποχή μετά τον κορωνοϊό, που αναγκάζει τις ομάδες να προβούν σε πιο «μυαλωμένες» κινήσεις, αφού τα μπάτζετ έχουν μειωθεί δραματικά.

Πολλή κουβέντα γίνεται για τους Κατσαράβα και Ντούρις. Αμφότεροι έχουν συμβόλαια και όποια ομάδα ενδιαφέρεται (οι πληροφορίες λένε ότι και οι δύο είναι στο στόχαστρο συλλόγων του εξωτερικού) θα χρειαστεί να πληρώσει για να τους αποκτήσει. Το ερώτημα είναι αν όντως θα έπρεπε να αποχωρήσουν, ακόμα και αν ερχόταν χρήμα.

Είναι γνωστό πως ο καθένας μπορεί, στη μέρα του, να... διαλύσει κάθε άμυνα! Έχουν όμως τα χαρακτηριστικά που ταιριάζουν στον στράικερ που θέλει ο προπονητής για τη νέα σεζόν; Επαναλαμβάνουμε όμως πως οι συνθήκες πλέον είναι διαφορετικές και αυτό κάνει τις αποφάσεις ακόμα πιο περίπλοκες.

Εμπιστεύεσαι κυρίως παίκτες που γνωρίζουν την ομάδα και την κυπριακή πραγματικότητα γενικότερα; Θα μπορούσες, όμως είναι ρίσκο. Όπως είναι ρίσκο να αλλάξεις τον έναν ή και τους δύο και στο τέλος να μην σου βγει...

Στην «Κυρία» έχουν να διαχειριστούν μία ιδιαίτερη κατάσταση. Η ομάδα τελείωσε την περιπετειώδη σεζόν στη 2η θέση, χάνοντας το «καλό» εισιτήριο για την Ευρώπη στην ισοβαθμία. Καμιά φορά το να είσαι δεύτερος είναι χειρότερο από το να είσαι τρίτος ή τέταρτος, γιατί ξέρεις πόσο πλησίασες, αλλά δεν ήπιες νερό. Στην προκειμένη, το αν ο Ανορθωσιάτης είναι χαρούμενος σήμερα, εξαρτάται από το πώς βλέπει το ποτήρι. Μισογεμάτο ή μισοάδειο;

Είναι δεδομένο πως έγιναν λάθη και θα πρέπει να διορθωθούν. Όπως είναι δεδομένο και ότι κάποια άλλα πράγματα πήγαν καλά.