Όταν το ποδόσφαιρο βοηθά στην καταπολέμηση των αυτοκτονιών…

Το ποδόσφαιρο τίθεται -για ακόμη μία φορά- στην υπηρεσία της ψυχολογίας, αρωγός στην άνθιση της σωματικής και της ψυχικής υγείας, βοηθώντας στην καταπολέμηση των αυτοκτονιών στην καναδική αρκτική ζώνη.

Το Νουναβούτ, η μεγαλύτερη και βορειότερη επικράτεια του Καναδά, βρέθηκε στο παγκόσμιο προσκήνιο επειδή σχεδόν μοναδικά στη Βόρεια Αμερική παραμένει εντελώς απαλλαγμένη από τον κορωνοϊό. Η απομόνωση αυτής της απέραντης περιοχής της Αρκτικής, η οποία δεν διαθέτει οδικό ή σιδηροδρομικό δίκτυο και είναι προσβάσιμη ολόχρονα αποκλειστικά με αεροπλάνο, έχει συμβάλει αναμφίβολα σε αυτή την αξιοσημείωτη κατάσταση.

Όμως το Νουναβούτ, που φιλοξενεί 36.000 ανθρώπους σε δύο εκατ. τετραγωνικά χιλιόμετρα, αντιμετωπίζει μία άλλη ύπουλη απειλή, τις αυτοκτονίες, σε ποσοστό εννιά φορές μεγαλύτερο από τον εθνικό μέσο όρο. Αν ήταν ανεξάρτητη χώρα, το ποσοστό αυτό θα ήταν το υψηλότερο από οποιοδήποτε έθνος στον κόσμο. «Ευτυχώς, αποφύγαμε την πανδημία, αλλά οι αυτοκτονίες είναι η δική μας επιδημία. Το ποδόσφαιρο βοηθά να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα», δηλώνει στην ιστοσελίδα της FIFA ο Ζοσελίν Μόρισον, πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας. «Το να έχεις πράγματα να κάνεις και να προσβλέπεις σε κάτι, είναι πρόκληση, ειδικά τους σκοτεινούς χειμερινούς μήνες. Είναι σημαντικό να προσφέρουμε στους ανθρώπους, και κυρίως στους νέους, πράγματα να κάνουν. Όποιος παίζει ποδόσφαιρο, θα πει ότι είναι θετικό για τη σωματική και την ψυχική υγεία».

Το Νουναβούτ είναι μία περιοχή όπου οι θερμοκρασίες μπορεί να φτάσουν πολύ χαμηλά, αγγίζοντας τους -50°C. Συνθήκες στις οποίες παίζεται το ποδόσφαιρο. Η προσαρμοστικότητα και το ποδόσφαιρο σάλας ήταν καθοριστικής σημασίας για τη διασφάλιση της πραγματικότητας του ποδοσφαίρου στο αθλητικό τοπίο της περιοχής. «Εκτός από το καλοκαίρι, το ποδόσφαιρο είναι σίγουρα ένα εσωτερικό σπορ για εμάς», αναγνώρισε ο Μόρισον. «Προσπαθούμε να διοργανώνουμε δύο τουρνουά τον χρόνο, ένα σε επίπεδο U15 και ένα U18, όμως τα ταξίδια και το κόστος των πτήσεων το καθιστούν πολύ δύσκολο. Ομάδες από μικρές κοινότητες θα χρειαστούν πολλά χρήματα για να έρθουν… Υπάρχουν μέρες που μπορούν να ταξιδέψουν, αλλά υπάρχει η απειλή μιας χειμερινής καταιγίδας ή μιας χιονοθύελλας που δεν τους επιτρέπουν να μετακινηθούν. Υπάρχει ένα μεγάλο τουρνουά, 1.400 μίλια από το Iκαλούτ.

Συγκεντρώνουμε χρήματα όλο τον χρόνο για να πάμε εκεί. Για τις πτήσεις και τα ξενοδοχεία, μόνο για ένα Σαββατοκύριακο, απαιτούνται 85-100 χιλιάδες δολάρια. Μερικά παιδιά δεν έχουν φύγει ποτέ από την κοινότητα ή την επικράτεια. Βλέπουν τα δέντρα, που εδώ δεν υπάρχουν! Τα McDonald’s! Είναι πολλά χρήματα, αλλά είναι υπέροχη εμπειρία. Και είναι αυτό που κάνει το ποδόσφαιρο τόσο ξεχωριστό για εμάς».