Οι κερκίδες στην Κύπρο…

Βλέποντας παιχνίδια από τον καναπέ μου διαπιστώνω ότι σε άλλες χώρες οι φίλαθλοι συμμετέχουν με τον τρόπο τους, ενώ στην Κύπρο αρκούνται με το να κάθονται στις τηλεοράσεις. Οι κερκίδες παραμένουν κλειστές σε όλες σχεδόν τις χώρες, όμως οι φωνές, τα πανό και τα λάβαρα παραμένουν μέσα στα γήπεδα. Εκτός από την Κύπρο…

Είδατε τι συμβαίνει στην Αγγλία; Παίζουν με άδειες κερκίδες, όμως οι φίλαθλοι δηλώνουν το παρών τους. Στη διάρκεια των αγώνων ακούγονται φωνές από τα μεγάφωνα, ενώ στις κερκίδες έχουν βάλει πανό, σημαίες και άλλα εμβλήματα που αφορούν τη γηπεδούχο. Αυτή είναι η διαφορά. Στο εξωτερικό οι φίλαθλοι είναι εκεί. Οι δικοί μας ακόμα φαίνεται ότι… διαμαρτύρονται για την κάρτα φιλάθλου! Δεν εξηγείται διαφορετικά. Ούτε ένα πανό, ένα λάβαρο, μια φωνή έστω από τα μεγάφωνα.

Πάμε τώρα στην παρουσία του κόσμου. Πιστεύουμε ότι το κράτος οφείλει να συζητήσει την παρουσία έστω και πολύ μικρού αριθμού φιλάθλων στις κερκίδες. Μπορεί να μην είναι το 33% που ίσχυε στις αρχές της σεζόν. Μπορεί να είναι το 20%. Πρέπει να το δοκιμάσουμε. Οφείλουμε να παλέψουμε τον κορωνοϊό, χωρίς φόβο και πανικό, αλλά με προσοχή… Από τη στιγμή που έστω λίγος κόσμος μπορεί να πηγαίνει στο σινεμά και στο θέατρο, πιστεύουμε ότι με προσοχή μπορεί να πηγαίνει και στο γήπεδο. Αν συνεχιστεί η απαγόρευση, είναι βέβαιο ότι στο τέλος οι πραγματικοί φίλαθλοι θα χαθούν και θα μείνουμε μόνο με αυτούς της πολυθρόνας!