Νικολό Μπαρέλα: Ωδή στον Χουντίνι της Σαρδηνίας​​​​​​​

Ήταν 9 Νοεμβρίου 2019 και ήμουν επιφορτισμένος με το καθήκον της περιγραφής του αγώνα Ίντερ – Ελλάς Βερόνα στο «Τζουζέπε Μεάτσα». Το ρολόι σημάδευε το 83ο λεπτό και το αποτέλεσμα ήταν στο 1-1. Είχε φτάσει η ώρα για τον Νικολό Μπαρέλα με ένα υπέροχο γκολ να ξανασυστηθεί στο ποδοσφαιρικό κοινό με τα χρώματα της Ίντερ.

Ήταν μακράν το καλύτερο γκολ που έχω περιγράψει και χωρίς ίχνος υπερβολής θα το θυμάμαι για πολλά χρόνια ακόμα. Αυτό δεν αφορά τη σύλληψη και την εκτέλεσή του, αλλά το θράσος και το απύθμενο απόθεμα τόλμης που τον ωθεί στην επιλογή της ατομικής ενέργειας και του σουτ.

Παρά το γεγονός ότι η Ίντερ δαπάνησε 45 εκατομμύρια ευρώ για να τον αποκτήσει από την Κάλιαρι, ουδείς φανταζόταν ότι ο 23χρονος Σαρδηνός θα προσαρμοζόταν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και θα εξελισσόταν στον ηγέτη της μεσαίας γραμμής των «νερατζούρι». Ο πρωταγωνιστής του πρώτου φετινού Ντέρμπι ντ’Ιτάλια είναι ο κρυφός αξιωματικός στην τακτική σκακιέρα του Αντόνιο Κόντε και η αγωνιστική του εικόνα αποτελεί βαρόμετρο για τη γενική απόδοση της ομάδας.

Ένας ποδοσφαιριστής με ανεξάντλητη φαντασία, δημιουργικές ικανότητες που παραπέμπουν σε ηγέτη και με έναν τεράστιο ποδοσφαιρικό δείκτη νοημοσύνης. Η φυσική του θέση είναι στο 10 και όχι στο 8, παρ’ όλα αυτά μαρκάρει και πιέζει ασταμάτητα, γεγονός που τον καθιστά ιδανικό για σύστημα 3-5-2.

Για να είμαστε ακριβείς, ποιος δε θέλει έναν τέτοιο ποδοσφαιριστή; Ο προπονητής του στην Εθνική Ιταλίας Ρομπέρτο Μαντσίνι τον χαρακτήρισε πλήρη και εκ των κορυφαίων στην Ευρώπη. Επεκτείνοντας τη σκέψη του προέβλεψε πως στο επικείμενο Euro το αστέρι του θα λάμψει.

Τα πρώτα βήματα και το είδωλο

O Μπαρέλα μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον με έντονους οικογενειακούς δεσμούς. Στα 8 του χρόνια υπήρχε διαφωνία ανάμεσα στον πατέρα και τη μητέρα του για το κατά πόσον θα πήγαινε σε ακαδημία ποδοσφαίρου ή καλαθόσφαιρας.

Εν τέλει η επιθυμία του ίδιου καθόρισε το μέλλον του και το 2006 εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Κάλιαρι. Σε πρόσφατή του συνέντευξη εξομολογήθηκε πως το είδωλό του είναι ο Ντέγιαν Στάνκοβιτς.

«Έμενα καθηλωμένος από την κατάρτιση και τα γκολ του Στάνκοβιτς. Πάντα σκεφτόμουν πώς θα ήταν αν τα πετύχαινα εγώ» ανέφερε. Ο κορυφαίος σκόρερ της Σκουάντρα Ατζούρα και πρωταθλητής με την ομάδα του νησιού του (το 1970), Τζίτζι Ρίβα, είπε τα εξής κολακευτικά γι’ αυτόν:

«Είναι ποδοσφαιριστής που δεν επαναπαύεται και συνεχώς θέλει να βελτιώνεται, διαθέτει τη στόφα ποδοσφαιριστή παγκόσμιας κλάσης και μέσα στο γήπεδο είναι πολύ ευρηματικός». Αν αναζητήσει κανείς επιτελικό μέσο με το φάσμα ικανοτήτων του Μπαρέλα δύσκολα θα βρει, είναι μια πολυδιάστατη ποδοσφαιρική μηχανή που μπορεί με μία κίνηση, μία έμπνευση να διαφοροποιήσει τα δεδομένα σε ένα 90λεπτο ανά πάσα στιγμή.