Νίκο Κόνιαλη, θα σε θυμόμαστε πάντα!

Ο παλιός, καλός μου φίλος Ανδρέας Παπαχριστοφόρου, έγραψε στο facebook λίγες ώρες μετά την κηδεία του Νίκου Κόνιαλη: «Αιωνία σου η μνήμη Νίκο Κόνιαλη. Υπεραθλητή! Η σημερινή σύναξη προς τιμή σου έγινε αιτία για συναπάντημα πλήθους ΑΠΟΕλιστών, αθλητών, προπονητών, παραγόντων, φιλάθλων. Πόσα θυμηθήκαμε, πόσα νοσταλγήσαμε! Από το παλιό ΓΣΠ, το σπίτι σου, από τον πατέρα σου Χριστόφορο και το βυτιοφόρο του που ράντιζε το ξηρό γήπεδο! Άλλες εποχές, μοναδικές, αγαπημένες. Σε ευχαριστούμε Νίκο Κόνιαλη και μαζί όλη την οικογένειά σου».

Έτσι αποχαιρέτησε τον Νίκο ο Ανδρέας Παπαχριστοφόρου, και μαζί του μας παρέσυρε σε ένα μακρινό, νοσταλγικό ταξίδι στην εποχή του ρομαντικού αθλητισμού. Τότε που ξεχώριζαν τα μεγάλα ταλέντα, ανεξάρτητα αν δεν βρίσκονταν στον χώρο του ποδοσφαίρου αλλά σε κάποιο άλλο άθλημα.

Ο Νίκος Κόνιαλης, γέννημα-θρέμμα του αθλητισμού και του ΑΠΟΕΛ, διέπρεψε στο μπάσκετ και στον στίβο. Και το έκανε, όχι για τα λεφτά, αλλά, γιατί όπως ο ίδιος και η οικογένειά του ολόκληρη, θεωρούσαν φυσιολογικό επακόλουθο της ζωής τους να προσφέρουν από παιδιά στον αθλητισμό και στον ΑΠΟΕΛ, τον οποίο υπεραγαπούσαν. Δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν άλλον δρόμο οι Κονιάληδες.

Το σπίτι τους ήταν μέσα στο γήπεδο, γεννήθηκαν μέσα στο ΓΣΠ, τα δωμάτιά τους είχαν θέα προς τα αποδυτήρια του ΑΠΟΕΛ, ενώ ένα κιγκλίδωμα τους χώριζε με το ασφάλτινο γήπεδο του μπάσκετ. Αιωνία η μνήμη σου Νίκο Κόνιαλη, καλό παράδεισο. Θα σε θυμόμαστε πάντα και σένα και την οικογένειά σου και το θρυλικό, παλιό ΓΣΠ, που οι ειδήμονες γκρέμισαν μέσα σε μία μέρα…