Νέα αρχή με L-L, αλλιώς…

Όταν είσαι Ίντερ και στα οκτώ τελευταία παιχνίδια μετράς μόνο δύο νίκες, τότε η επανατοποθέτηση σε δρόμο επιτυχιών αποτελεί αδιαπραγμάτευτο στόχο εάν θέλεις να λες και μέσα από τις εμφανίσεις σου να αποδεικνύεις ότι όντως βαδίζεις για τίτλο.

Η επιθετική εξάρτηση από τον Ρομέλου Λουκάκου είναι ο πρώτος σκόπελος που πρέπει να ξεπεραστεί. Μπορεί να αφυπνίστηκε ο Λαουτάρο Μαρτίνες στους αγώνες με Ρεάλ και Αταλάντα, ωστόσο όσο δεν συμβαδίζουν στο κοινό μέτρο ποιότητάς τους, οι ισοπαλίες και οι ήττες θα γίνουν μια άσχημη και καταστροφική συνήθεια.

Ο «Big Rom» καθάρισε με Αγγλία και Δανία στο Nations League, στέλνοντας το Βέλγιο στο Final-4 και πλέον δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Αντίθετα, η καταπόνηση του Λαουτάρο με την Αργεντινή είναι κάτι που θα βάλει σε σκέψεις τον Κόντε για το δίδυμο μπροστά. Είναι όμως πέραν πάσης αμφιβολίας το καλύτερο διάστημα να πάρουν μαζί μπρος, γιατί με τρεις ισοπαλίες και μία ήττα η Ίντερ βρίσκεται ακόμη στο -5 από την κορυφή της Serie A.

Το άλλο σοβαρό πρόβλημα που χρήζει λύσης είναι πανομοιότυπο. Η συχνή αλλαγή προσώπων στη μεσαία γραμμή πλήττει την ομοιογένεια. Ο Μπαρέλα είναι σταθερός, ωστόσο στους επόμενους αγώνες θα διαφανεί κατά πόσον οι εξειδικευμένες θεραπείες του Σένσι έπιασαν τόπο ή αν ο Στίβεν Ζανγκ αποφασίσει να χρυσοπληρώσει την Τσέλσι για να πάρει τον Καντέ τον Ιανουάριο.

Ο Βιδάλ προς το παρόν δεν μπορεί να τραβήξει κουπί και ο Γκαλιαρντίνι καταπονήθηκε από τον κορωνοϊό. Όσο για τον Έρικσεν, αν δεν αποκατασταθούν οι σχέσεις του με τον Κόντε, αυτό θα συνεχίσει να φαίνεται στο γήπεδο.