Μην ζητάτε αποδείξεις από τους Ομονοιάτες

Η διοίκηση της Ομόνοιας αποφάσισε να προχωρήσει σε αναθεωρημένες τιμές των εισιτηρίων για τον τελικό κυπέλλου έπειτα από συνάντηση με εκπροσώπους των οργανωμένων και τις απόψεις του κόσμου. Τις αντιδράσεις καλύτερα… 

Εμείς δεν καταστρώνουμε την πολιτική της Ομόνοιας ή κάποιας ομάδας αλλά κρίνουμε και προτείνουμε. Πιστεύουμε ότι η διοίκηση της Ομόνοιας δεν θα αναγκαζόταν να διαφοροποιήσει την απόφασή της αν έδινε το ελεύθερο στον κόσμο να αποφασίσει αν θέλει να πληρώσει για το εισιτήριο 20 ή 40 ευρώ για παράδειγμα.

Διότι άλλο είναι να αποφασίζεις με ελεύθερη βούληση και άλλο να… εξαναγκάζεσαι να πληρώσεις 40, 45 και 50 ευρώ το εισιτήριο για τον τελικό κυπέλλου. Και πιστέψτε με όταν δίνεις το ελεύθερο του άλλου… σου δίνει περισσότερα.

Θα μου πείτε με την αγορά του εισιτηρίου υπάρχουν κάποια προνόμια. Αυτά τα προνόμια όμως δεν θα έπρεπε να ήταν προαιρετικά; Να αποφασίζει ο άλλος δηλαδή αν θέλει να συμπεριληφθεί το όνομά του σε κάποια κλήρωση ή αν θα γίνει κάτοχος μιας αναμνηστικής φανέλας του τελικού; Αν το έκανε αυτό τότε ο κόσμος, όχι μόνο θα αγκάλιαζε την ομάδα, όπως το έκανε ουκ ολίγες φορές, αλλά η διοίκηση θα απέφευγε και τη δικαιολογημένη γκρίνια.

Το ότι οι φίλοι της Ομόνοιας υπεραγαπούν την ομάδα τους είναι δεδομένο. Το ότι θα πήγαιναν μέχρι και το… εξωτερικό για να τη δουν να αγωνίζεται σε έναν τελικό πάλι το ίδιο. Ας είναι και κυπέλλου, δεν θα το σκέφτονταν. Εδώ, όταν κινδύνευε η ομάδα λόγω των χρεών της, έτρεξαν όλοι για να τη σώσουν. Συνταξιούχοι, μεροκαματιάρηδες, άνθρωποι που μετά δυσκολίας καταφέρνουν να βγάλουν τον μήνα με βάση το εισόδημά τους.

Αυτή η μεγάλη αγάπη που έχουν οι φίλοι της Ομόνοιας για την ομάδα τους είναι λοιπόν δεδομένη. Ας… μην ζητάει αποδείξεις η διοίκηση. Και εκατό ευρώ να κόστιζε το εισιτήριο πάλι θα γίνονταν καπνός. Άλλο είναι το θέμα μας…

Η νέα απόφαση των διοικούντων για τη μείωση μέρους της τιμής των εισιτηρίων ίσως καλμάρει λίγο τον κόσμο. Όμως, η ουσία παραμένει η ίδια. Η διοίκηση έπρεπε να ενεργήσει διαφορετικά από την αρχή…

Προηγούμενο άρθροΔεδομένη η ανανέωση για Πέρεζ και Red Bull
Επόμενο άρθροΣτο «σφυρί»… σχεδόν όλη η Μπαρτσελόνα
Κατάγεται από τη Λεμεσό. Αποφοίτησε από τη Σχολή Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας. Εργάζεται στον ΠΟΛΙΤΗ από το 2003. Από μικρός ήταν με μια μπάλα στα πόδια και το μεγάλο του όνειρο ήταν να γίνει ποδοσφαιριστής. Δεν κατάφερε, όμως, να το εκπληρώσει. Εντούτοις βρίσκεται κοντά στο άθλημα υπό την ιδιότητα του αθλητικού συντάκτη κι αυτό… απαλύνει τον πόνο του! Μπορεί να μην εκπλήρωσε τη μεγάλη του επιθυμία, όμως κατάφερε να αγωνιστεί στο «Old Trafford» σε ένα τουρνουά μαζί με άλλους συναδέλφους από διάφορες χώρες. Στο «Θέατρο των Ονείρων» έζησε για λίγο το δικό του όνειρο. Ας είναι!