Μα ούτε και μία γυναίκα;

Ξεκινώντας το σημερινό μου άρθρο, θα ήθελα να συγχαρώ τον νέο πρόεδρο της ΚΟΕ Γιώργο Χρυστοστόμου, ο οποίος επικράτησε του ανθυποψήφιου του Κρις Τριανταφυλλίδη. Έτσι είναι οι εκλογές, ένας χάνει, άλλος κερδίζει. Φτάνει να δεχόμαστε το αποτέλεσμα και να βοηθάμε αυτόν που έχει εκλεγεί για να πετύχει στο δύσκολο έργο του.

Ξεκίνησα εντελώς διαφορετικά, όμως ο σκοπός του σημερινού μου άρθρου ήταν να θίξω ένα θέμα που μας πηγαίνει πολύ πίσω και μας κάνει να μοιάζουμε με τις πιο υποανάπτυκτες χώρες, εκεί όπου η γυναίκα δεν έχει καμία θέση και κανένα ρόλο να παίξει στην κοινωνία. Έγιναν, που λέτε, εκλογές για το νέο εκτελεστικό συμβούλιο της ΚΟΕ. Πρόεδρος, αναπληρωτής, γραμματέας, ταμίας, σύμβουλοι. Έψαξα ανάμεσα στις υποψηφιότητες και δεν βρήκα ούτε και μία γυναίκα! Θα μου πείτε, μα αφού ούτε και οι ομοσπονδίες έχουν γυναίκες, πώς θα είχαμε υποψηφιότητες στην ΚΟΕ; Ακόμα χειρότερα…

Και βέβαια εδώ θα πρέπει να το ξεκαθαρίσω. Οι τελευταίοι που φταίνε γιατί απουσιάζουν οι γυναίκες από τα συμβούλια και από την ΚΟΕ, είναι οι άνδρες. Είμαι σίγουρος ότι αν υπήρχαν γυναίκες που να διεκδικούσαν εκλογή στο συμβούλιο, θα είχαν μεγάλες πιθανότητες να εκλεγούν. Πάντως, απ’ ό,τι γνωρίζω, πριν μερικά χρόνια εμφανίστηκε στο δ.σ. της ΚΟΕ η γενική λογίστρια Ρέα Γεωργίου και ξαφνικά εξαφανίστηκε. Τι να υπολογίσουμε τελικά; Δεν σηκώνει το κλίμα τις γυναίκες στον κυπριακό αθλητισμό και στα δ.σ. σωματείων, ομοσπονδιών και επιτροπών, ή οι γυναίκες δεν ενδιαφέρονται πραγματικά και αρκούνται μόνο στις διαμαρτυρίες;