Η πανδημία ουκ… έρχεται μόνη

Photo Matteo Gribaudi / Image / Insidefoto/Sipa USA,Image: 541144759, License: Rights-managed, Restrictions: *** World Rights Except Germany, Italy, Japan, and The Netherlands ***, Model Release: no

Εξολοθρευτής του αγωνιστικού μομέντουμ που απέκτησε η Λάτσιο αποδείχθηκε η καραντίνα. Πριν οι παίκτες του Ιντζάγκι μπουν σε συνθήκες εγκλεισμού, κανένας δεν αμφισβητούσε ότι έθεταν σοβαρή υποψηφιότητα για το Σκουντέτο. Πλέον, μετά τις δύο σερί ήττες, οι «αετοί» δείχνουν να χάνουν τα πολυτιμότερα στοιχεία που τους χαρακτήριζαν: την ομοιογένεια και την τακτική αφοσίωση.

Άκρως αντίθετο το σκηνικό στη Μίλαν. Πέραν του ευεργετικού αγωνιστικού αντίκτυπου που αποκόμισε, κερδίζει παίκτες που είτε θα έχουν είτε όχι θέση στη νέα Μίλαν του Ράνγκνικ, το μέλλον τους προδιαγράφεται λαμπρό. Πέραν του πρότζεκτ «Αλέξις Σαλεμάκερς» (21χρονος Βέλγος μεσοαμυντικός), οι Κόντι, Κέαρ και Ερνάντες αποτελούν ευχάριστη νότα στην προσπάθεια για έξοδο στην Ευρώπη.

Όσο για τη μόνιμη πρωταθλήτρια Γιουβέντους, ανεξάρτητα από το στραβοπάτημα με τη Μίλαν, έκανε τα αυτονόητα για να βαδίσει προς τον ένατο σερί τίτλο. Το πιο σημαντικό για την επόμενη μέρα είναι ότι ο Ντιμπάλα επιβεβαιώνει πως μπορεί να εξελιχθεί σε ηγέτη. Η αγωνιστική διακύμανση της Γιουβέντους προκάλεσε έκπληξη. Όχι όμως και το πισωγύρισμα της Ίντερ, που θύμισε την ασυνέπεια της εποχής Σπαλέτι, και επίσης ότι είναι ικανή για το καλύτερο και χειρότερο. Δεν αποτελεί δικαιολογία το εκτεταμένο «rotation» του Κόντε. Μοναδικές σανίδες σωτηρίας σε αυτή την ομάδα, ο ανεβασμένος Έρικσεν, ο Λουκάκου και ο πιστός στρατιώτης του προπονητή, Αντόνιο Καντρέβα.

Καταληκτικά, τα φώτα φέτος θα κλέψει νομοτελειακά η Αταλάντα, καθώς με τον τρόπο που αγωνίζεται, μας προδιαθέτει για απολαυστικές βραδιές στο Champions League.