Η ήττα είναι το λιγότερο…

Σαφώς και πονάει στην Ανόρθωση η ήττα από τη Δόξα. Για άλλη μια φορά η ομάδα της Αμμοχώστου αποτυγχάνει μετά από παιχνίδι που την ανέβασε μόνη στην πρώτη θέση να «κολλήσει» δεύτερο σερί τρίποντο και να εδραιωθεί στην κορυφή, ενώ μάλιστα κινδυνεύει να πέσει στην τρίτη θέση της βαθμολογίας (εάν κερδίσουν ΑΕΛ και Απόλλωνας).

Κι όμως, αυτό είναι το λιγότερο.

Περισσότερα απ’ όλα ο κόσμος των κυανολεύκων… πονάει βλέποντας την ομάδα του να σταθεροποιείται σε εμφανίσεις κάτω του μετρίου.

Γιατί οι απώλειες βαθμών είναι πάντα στο παιχνίδι και καμιά ομάδα δεν το σήκωσε χωρίς να έχει καταγράψει… γκέλες. Το μεγαλύτερο «κακό», όμως, στην περίπτωση της «Κυρίας», είναι ότι (γενικότερα φέτος, αλλά ειδικότερα τελευταίως) απλά, δεν πείθει.

Στο ξεκίνημα της σεζόν οι εμφανίσεις της Ανόρθωσης ήταν μέτριες προς καλές και, πέραν τούτου, έδειχνε η προσφυγική ομάδα να έχει τον τρόπο να παίρνει αυτό που θέλει, αρχίζοντας μάλιστα με 5/5 στα παιχνίδια απέναντι στις μικρομεσαίες ομάδες.

Τις τελευταίες εβδομάδες, παρ’ όλα αυτά, η «Κυρία» προβληματίζει όλο και περισσότερο με την απόδοσή της, με εμφανίσεις που κυμαίνονται πλέον… κάτω του μετρίου. Στα τελευταία πέντε παιχνίδια κατέγραψε γκέλα με Καρμιώτισσα, νίκη επί της ΑΕΚ χωρίς να εντυπωσιάσει, δίκαιη ήττα από ΑΕΛ, νίκη επί της Ένωσης με προβληματική εμφάνιση και ήττα από τη Δόξα με μια απ’ τα ίδια.

Οι ευθύνες βεβαίως είναι συλλογικές και αφορούν τόσο τον προπονητή όσο και τους ποδοσφαιριστές όμως οι περισσότερες βαραίνουν τον Τιμούρ Κετσπάγια. Αυτός είναι που έχει την ευθύνη γι’ αυτό που βλέπουμε στο γήπεδο κι αυτός είναι που όφειλε να κάνει ό,τι χρειάζεται για να διορθωθούν τα προβλήματα της ομάδας, όμως μέχρι στιγμής αποτυγχάνει να το πράξει.

Παράλληλα, παρότι είδε (και το «ομολόγησε») πως δεν του βγήκε το κάτι διαφορετικό που είχε δοκιμάσει κόντρα στην Ένωση, το επανέλαβε με τη Δόξα, βάζοντας τον Μίχα σε ρόλο εξτρέμ (παρότι είχε διαθέσιμο τον Καλτσά) και τον Χουσμπάουερ δεκάρι. Δύο παίκτες που ούτως ή άλλως δεν είχαν δώσει τα αναμενόμενα, όμως σε αυτές τις θέσεις προσφέρουν ακόμη λιγότερα.

Η Ανόρθωση χαράμισε ξανά ένα ημίχρονο και ουσιαστικά φόρτσαρε μόνο στο πρώτο δεκάλεπτο της επανάληψης, όπου βρήκε και το γκολ με τον Μανιά (που είχε εξαιρετικές τοποθετήσεις και ήταν μέσα σε όλες τις φάσεις – χάνοντας πάντως και μια φοβερή ευκαιρία), όμως μετά το δεύτερο τέρμα της Δόξας η ομάδα επηρεάστηκε και οι μηχανές… έσβησαν και πάλι.

Είναι γενικά πολλά τα θέματα που έχει να δει ο Κετσπάγια και στην Ανόρθωση ελπίζουν πως το τελευταίο χαστούκι ήταν όσο ηχηρό έπρεπε ώστε να αφυπνίσει προπονητή και παίκτες, ενόψει των επόμενων αγώνων (ακολουθούν Ερμής και Πάφος πριν τα ντέρμπι με Ομόνοια και Απόλλωνα).

Ο δρόμος είναι μακρύς και τίποτα δεν χάνεται τόσο νωρίς, ειδικά με την ομάδα να είναι στην κορυφή (στη χειρότερη περίπτωση θα βρεθεί στο -1 στο τέλος της αγωνιστικής). Θα χαθούν τα πάντα, όμως, αν η Ανόρθωση συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο και πιστέψει πως, επειδή προηγουμένως οι μέτριες εμφανίσεις έφερναν τρίποντα, θα αρκούν για να φέρουν και το πρωτάθλημα.