Τα τελευταία χρόνια κάποιοι από τους Κύπριους προπονητές δουλεύουν σκληρά για να πάρουν τα κατάλληλα εφόδια και να μπορέσουν να κάνουν καριέρα σε ομάδες Α’ Κατηγορίας.

Και νά που σιγά-σιγά κάποιοι αρχίζουν να καθιερώνονται και να παίζουν και σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του πρωταθλήματος. Δέστε τον Σωφρόνη Αυγουστή που τον έφεραν άρον-άρον πίσω γιατί ο Απόλλωνας δεν πήγαινε καλά. Τώρα πάει εξαιρετικά!

Ο Πάμπος Χριστοδούλου επιχειρεί να κάνει ξανά μεγάλο τον Ολυμπιακό και οι πρώτες ενδείξεις είναι ενθαρρυντικές. Ο Γιώτης Εγκωμίτης έκανε καλό ξεκίνημα με τον Εθνικό, ενώ ΑΠΟΕΛ και ΑΕΚ που αποδέσμευσαν τους ξένους προπονητές τους κατέφυγαν σε λύσεις Κύπριων προπονητών (Χατζηλούκας - Χαραλάμπους), έστω και υπηρεσιακών, προκειμένου να συνέλθουν οι ομάδες τους.

Όπως και να το κάνουμε, φίλοι μου, δεν μπορεί παντού να διαπρέπουν Κύπριοι διευθυντές και μάνατζερ και να μην τα καταφέρνουν στο ποδόσφαιρο. Απλώς δεν τους έδιναν τα ηνία οι παράγοντες γιατί επικρατούσε και επικρατεί ακόμα μια ξενομανία.

Αυτοί που τόλμησαν και τους εμπιστεύτηκαν, όπως ο Κίρζης και ο Τορναρίτης, τώρα το χαίρονται και το απολαμβάνουν. Έχουν και σίγουρες λύσεις στην ομάδα τους και οικονομικά προσιτές.

Αυτά φίλοι μου, όμως θα πρέπει να τονίσουμε ότι οι Κύπριοι προπονητές δεν πρέπει να σταματήσουν την επιμόρφωσή τους και την προσπάθεια για να γίνουν ακόμα καλύτεροι. Στο κάτω-κάτω κάποια στιγμή θα πρέπει να δοκιμάσουν και στο εξωτερικό. Όπως εδώ έρχονται ξένοι, να στέλνουμε κι εμείς δικούς μας για να αναλαμβάνουν ξένες ομάδες.