Όταν επιχειρούμε να βρούμε πειστικές απαντήσεις για τους λόγους της σταδιακής μείωσης των φιλάθλων από τους αγωνιστικούς χώρους κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, πρέπει προφανώς να συμπεριλαμβάνουμε και την εικόνα της σήψης που σχημάτισε ο Κύπριος φίλαθλος για το κυπριακό ποδόσφαιρο.

Δεν είναι ανάγκη να αναφερόμαστε μόνο στις διάφορες έρευνες που έγιναν και κατέδειξαν ότι ένα ποσοστό αποχωρεί από τους αγωνιστικούς χώρους λόγω της διαφθοράς και της γενικότερης αναξιοπιστίας του κυπριακού ποδοσφαίρου. Ας πάρει παράδειγμα ο καθένας τις προσωπικές εμπειρίες που έχει μέσα από συζητήσεις με τον περίγυρό του, το στενό, φιλικό και όχι μόνο περιβάλλον του. Πόσες φορές ακούσατε τη φράση «σταμάτησα να πηγαίνω γήπεδο για όλα αυτά που συμβαίνουν στον χώρο του ποδοσφαίρου;» ή τους «βαρέθηκα»; Ή και πολλά άλλα παρόμοια. Το «αυτά που συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο» συνδέονται πολλές φορές με τις υποψίες ή και τις πεποιθήσεις των φιλάθλων για εμπλοκή παραγόντων, παικτών και μάνατζερ σε προσυνεννοημένους αγώνες, για επηρεασμό διαιτητών κ.λπ.

Άλλωστε, στην τελευταία έρευνα του Πανεπιστημίου Λευκωσίας για το κυπριακό ποδόσφαιρο, σε ερώτηση για το «ποιοι νομίζετε ότι εμπλέκονται στο στήσιμο των αγώνων», το μεγαλύτερο ποσοστό, με 64%, πήρε η απάντηση «Μερικοί παράγοντες ομάδων».

Αλλά ας επιστρέψουμε στην καθημερινότητά μας. Στο πρόσωπο του παραπονούμενου βλέπεις πολλές φορές όχι μόνο θυμό αλλά και απαξίωση για το ίδιο το άθλημα. Ό,τι χειρότερο δηλαδή. Ξενέρωμα και αποστροφή. Πρόκειται για ισχυρά συναισθήματα που είναι δύσκολο να υπερνικηθούν. Τα πιο πάνω είναι περιγραφή μιας πραγματικότητας την οποία πολλοί παράγοντες του κυπριακού ποδοσφαίρου δεν λογαριάζουν ή και υποβαθμίζουν. Ή δεν θέλουν να τη λογαριάσουν και να την προβάλουν. Η φημολογία για διάφορα σικέ παιχνίδια, για βρόμικες μεθοδεύσεις, για παρασκηνιακές ενέργειες, οι οποίες έχουν ως στόχο να διαμορφωθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα είναι τόσο έντονη που προφανώς επηρεάζει ένα ποσοστό φιλάθλων.

Ακόμη και να υπάρχει υπερβολή κάποτε σε κάποιες θέσεις των φιλάθλων, οι φήμες και η προκατάληψη καλλιεργήθηκαν και αυξήθηκαν μέσα από συγκεκριμένα γεγονότα. Όπως το πάρτι που στήθηκε με τους στημένους αγώνες και τους σωρηδόν φακέλους από την UEFA, τις καταγγελίες περί διαφθοράς στον χώρο του ποδοσφαίρου από επώνυμα άτομα, τις κατ’ εξακολούθηση κακές διαιτησίες. Φτάσαμε στο σημείο το 95% των φιλάθλων, όπως έδειξε η ίδια έρευνα του πανεπιστημίου, να πιστεύει ότι υπάρχουν στημένοι αγώνες στην Κύπρο. Αποδέχονται το γεγονός ως αληθινό.

Αυτό άλλωστε το καταλαβαίνεις όταν συζητάς με διάφορους φίλους του αθλήματος. Ποιος να τους αδικήσει; Ας λαμβάνουν λοιπόν υπόψη οι παράγοντες και οι ιθύνοντες του κυπριακού ποδοσφαίρου και τα συναισθήματα του κόσμου. Ας μην υποβαθμίζουν αυτήν την παράμετρο όσον αφορά τη μείωση των εισιτηρίων. Διότι ταυτόχρονα ακυρώνουν το συναίσθημα των φιλάθλων. Και είναι πιθανόν να συνεχίσουν να σπρώχνουν όλο και περισσότερους στην έξοδο.