Ομολογώ ότι, άσχετα με τα όσα λέγονται και γράφονται, ήμουν ένας από αυτούς που χαρακτήριζαν τον Βασίλη Δημητρίου έναν από τους κορυφαίους διαιτητές που είχαμε στο ποδόσφαιρό μας.

Και γράφω «ήμουν ένας», γιατί τώρα πια δεν είμαι και δεν είμαι γιατί είδα μια φάση στο παιχνίδι Ολυμπιακού – ΑΠΟΕΛ που με στεναχώρησε πολύ. Τη φάση την είδε και ο κ. Βασίλης, αλλά δυστυχώς έκλεισε τα μάτια και διαιτητές που κάνουν πως δεν βλέπουν δεν μου αρέσουν.

Πάμε τώρα και στη συγκεκριμένη φάση: Το σκορ είναι 2-0 υπέρ του Ολυμπιακού που επιτίθεται με τον Αγιτέ. Ο Μάτις, που είναι εκτός εαυτού, κλαππώνει σκόπιμα τον παίκτη των μαυροπράσινων με αποτέλεσμα να προκληθεί γενική σύρραξη μεταξύ των παικτών. Όταν τα πράγματα ηρεμούν, ο κύριος Βασίλης βγάζει την κίτρινη κάρτα και τη δείχνει σε 2-3 παίκτες που συμμετείχαν στα επεισόδια, ξεχνώντας το πολύ άσχημο, σχεδόν «δολοφονικό» φάουλ του Μάτις πάνω στον Αγιτέ!

Κι ερωτώ εγώ τώρα, κύριε Βασίλη μου. Γιατί να σε εμπιστεύομαι και γιατί να σου έχω την ίδια εμπιστοσύνη που σου είχα πριν από αυτή τη φάση; Γνωρίζω ότι είδες τι έγινε, Βασίλη Δημητρίου, μπροστά στα μάτια σου, όμως, επειδή σωστά προηγουμένως απέβαλες τον Μιχαΐλοβιτς, είπες να μην δείξεις και δεύτερη κόκκινη στον ΑΠΟΕΛ που «υπέφερε» και από το βάρος του σκορ.

Όχι όμως, έτσι δεν πάμε μπροστά και προκαλούμε. αγαπητέ μου κύριε Βασίλη. Γι’ αυτό κι εγώ δεν σε εμπιστεύομαι πλέον.